تالارگفتمان پایگاه اینترنتی امدادگران ایران

سلام
شاید که دونستن این اطلاعات به طور کامل به درد امدادگران نخوره ولی در بحران ها هر فرد آموزش دیده ای در حد توان موظف به کمک هست حالا چه بهتر که توان ما بالاتر از حالت عادی باشه:

داروهای موجود در ترالی اورژانس درمانگاه ها و مراکز درمانی طبق دستورالعمل وزارت بهداشت,درمان و آموزش پزشکی؛

آتروپین (Atropine)
________________________________________________________________________________ ______

گروه داروئي
Antimuscarinics
آنتی موسکارینیک ها

موارد مصرف

آترو پین در درمان اسپاس پیلور،اسپاسم مجرای گوارشی ،همراه با مرفین در درمان اختلالهای اسپاسمی مجاری صفراوی، در قولنج کلیه،در درمان قاعدگی درد ناک و شب ادراری،برای کاهش تنوس عضلات روده بهنگام عکسبرداری ، برای کاهش تر شحات بزاق و ترشحات دستگاه تنفسی پیش از بیهوشی ، برای جلو گیری از برادیکا ری و ایست سینوسی و کمی فشار خون ناشی از سوکسینیل کولین ، به عنوان پارزهر در درمان مسمو میت با مهار کننده های کولین استراز از جمله سموم ار گانو فسفره‘ همراه نئو ستیگمین یا پیرید ستیگمین در رفع آثار مسددهای عصبی-عضلانی و در بیماری پارکینسون مصرف می شود .

مکانيسم اثر


این دارو اثر استیل کولین بر گیرنده های مو سکارینی را مهار می کند و بنا برین می تواند روی عضلات صاف ،گیرند های پس عقده ای میو کارد،گره سینوسی و دهلیزی و دهلیزی -بطنی،غدد مترشحه برون ریز، حرکت دستگاه گوارش و تنوس میز نای و مثانه تاثیر به عنوان پاد زهر به کار می رود . اثر ضد سر گیجه حقیقی و پارکینسون ان نیز بدلیل همین اثر در مغز می باشد . در مجموع ،مقادیر کم اترو پین موجب مهار ترشحات بزاق و برونش و تعریق می شود در حالی که تجمع دارو گشاد شدن مردمکها و افزایش سرعت ضربانات قلب می گردد.

فارماکوکينتيک


آتروپین به را حتی از دستگاه گوارش جذب می گردد و در کبد متا بو لیسم آنزیمی می شود این دارو در تمام بدن انتشار می یابد و به راحتی از سد خونی - مغزی عبور می کند . طول مدت اثر ان بسیار کوتاه است و 30-50در صد دارو از راه کلیه ها دفع می گردد . نیمه عمر حذف آترو پین از بدن 2/5 ساعت می باشد.

موارد منع مصرف

این دارو در گلوکوم با زاویه بسته نباید مصرف شود.

هشدارها

1- نوزادان و کودکان به عوارضی سمی آتروپین حساسترند. واکنش های پارادو کسال در این بیماران در مقادیر مصرف بالا ممکن است مشاهده شود.
2- به دلیل کاهش عرق ، دمای بدن افزایش می یابد.
3- احتمال بروز هیجان و تحریک پذیری در سالخوردگان با مقادیر در مانی وجود دارد. همچنین احتمال نا رسایی حا فظه یی در این بیماران وجود دارد.
4- درآریتمی قلبی، فقدان تنوس دستگاه گوارش،احتباس ادرار، بزرگ شدن پرو ستات،کولیت اولسراتیو، بار داری و شیردهی و گلوکوم با احتیاط مصرف گردد.


عوارض جانبي


از عوارض شایع این دارو می توان از یبوست ،خشکی دهان،بینی،گلو یا پوست و اشکال در بلع ،گشادن مرد مک ها ،دو بینی،برادیکاری وسپس تاکیکاردی و کاهش تعرق نام برد.



تداخل داروئي


مصرف همزمان این دارو با گلوکوکورتیکوید ها و هالو پریدول می تواند فشار داخل چشم را افزایش دهد. در صورت مصرف همزمان با داروهای آنتی هیستامین وسایر داروهای ضد موسکارینی،دیسو پیرامید،فنوتیازین ها و داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای اثرات آنتی موسکارینی تشدید مشود. در صورت مصرف همزمان با داروهای ضد میاستنی سبب کاهش هر چه بیشتر تحرک روده می شود.

نکات قابل توصيه

1- پس از مصرف دارو از رفتن در محیط های گرم خوداری و از پرداختن به فعالیت بدنی شدید خوداری گردد.
2- احتمال ایجاد اختلال دید یا حساسیت به نور وجود دارد.
3- احتمال خشکی دهان،بینی یا گلو وجود دارد.
4- تزرق وریدی آترو پین باید به آهستگی صورت گیرد.

مقدار مصرف


بزر گسالان: به عنوان ضد مو سکارینی ،مقدار6/0- 4/0میلی گرم هر 6-4 ساعت به صورت عضلانی ،وریدی یازیر جلدی تزریق می گردد .به عنوان ضد اریتمی 1-4/0 میلی گرم هر 2-1 ساعت ‘حداکثر تا 2 میلی گرم ، تزریق می شود.
برای جلو گیری از تر شح بیش از حد بزاق مقدار6/0-2/0میلی گرم هر 1-5/0 ساعت قبل از اعمال جراحی ‘ 2/1-6/0 میلی گرم به طور همزمان با تزریق 2-5/0 میلی گرم نئوستیگمین به صورت وریدی و در مسمو میت کورار برای مهار کننده های کولین استراز مقدار 4-2 میلی گرم تزریق وریدی می گردد. سپس مقدار2 میلی گرم هر 30-20 دقیقه تا زمان بر طر ف شدن علایم موسکارینی ویا بروز علایم مسمومیت با اترو پین تزریق می گردد.
کودکان: مقدارmg/kg0/01 (حداکثر 4/0 میلی گرم ) هر 6-4 ساعت به عنوان ضد اریتمی مقدار 0/03-0/01 mg/kgتزریق وریدی می شود. برای جلو گیری از تر شح بیش از حد بزاق و تر شحات مجاری تنفسی پیش از بیهوشی درکودکان با وزن تا 3 کیلو گرم بین 6/0- 1/0میلی گرم استفاده می شود. به عنوان پاد زهر مهار کننده های کو لین استراز مقدار اولیه 1 میلی گرم تزریق وریدی یا عضلانی می شود و سپس مقادیر 1-5/0 میلی گرم هر 30-20 تزریق می شود.

اشکال داروئي

Injection(as sulfate: 0.5 mg/ml)10mg/10ml

اپی نفرین (Epinephrine)
________________________________________________________________________________ _____________________

گروه داروئي
Cardiovascular Drugs
داروهای قلبی عروقی

موارد مصرف

این دارو برای درمان اضطراری واکنش‌های حاد آلرژیک، آنافیلاکسی، آنژیوادم، درمان با بی حس کننده ‌های موضعی، پیریاپیسم، خونریزی لثه و احیای قلبی- عروقی مصرف می شود.

مکانيسم اثر

اپی نفرین یک داروی مقلد سمپاتیک است که به طور مستقیم روی گیرنده‌های آلفا و بتا- آدرنرژیک اثر می کند. اپی نفرین عضلات صاف نایژه را با اثر بر گیرنده‌های بتا – دوآدرنرژیک شل می کند و از طریق گیرنده‌های آلفا- آدرنرژیک،شریانچه های نایژه را منقبض می نماید. در نتیجه موجب از بین اسپاسم نایژه، احتقان و خیز می شود. اپی نفرین با اثر برگیرنده‌های آلفا آدرنرژیک پوست و غشا‌های باعث انقباض عروقی و در نتیجه جذب داروی بی حس کننده موضعی همراه را کاهش داده و طول اثر آن را افزایش می دهد.
به علاوه، با اثر برگیرنده‌های آلفا آدرنرژیک با اثر گشادی عروق عوامل آلرژی‌زا به ویژه در عروق محیطی مقابله می نماید و با اثر بر بتا آدرنرزیک مانع از آزاد شدن واسطه ‌های فوری حساسیت همچون هیستامین و لوکوترین‌ها از ماست‌سل‌ها می‌شود.

فارماکوکينتيک

این دارو از راه عضلانی یا زیر جلدی، جذب می شود. اپی نفرین در انتهای اعصاب سمپاتیک، کبد و سایر بافتهای بدن توسط MAO وCOMT متابولیزه می شود. شروع اثر این دارو از راه عضلانی متغییر می‌باشد. در حالیکه اثر آن از راه تزریق زیرجلدی، 15-6 دقیقه پس از مصرف شروع می شود، طول مدت اثر دارو از راه زیر جلدی یا عضلانی کمتر از 4-1 ساعت است. دفع این دارو از راه کلیه است.

هشدارها

1- این دارو در موارد زیر باید با احتیاط مصرف شود:
پرکاری تیروئید، دیابت، بیماری قلبی- عروقی و شوک کاردیوژنیک،تروماتیک یا خونریزی.
2- از تزریق اپی نفرین به داخل عضلات سرینی باید اجتناب نمود، زیرا ممکن است موجب بروز گانگرن شود.
3- لازم است همزمان با تزریق اپی نفرین، حجم مایعات از دست رفته نیز جبران شود.
4- تزریق اپی نفرین به داخل شریان به علت انقباض شدید عروق و احتمال بروز گانگرن توصیه نمی شود.
5- اپی نفرین از جفت عبور می کند و به داخل شیر نیز ترشح می شود.
6- افزودن اپی نفرین به بی حس کننده‌های موضعی برای تزریق در نواحی از بدن که توسط آرتریولهای انتهایی خون رسانی می شوند یا اینکه خون محدودی را دریافت می نماید ( انگشتان، زبان، بینی، گوش، آلت تناسلی مردانه ) ، توصیه نمی شود.
7- مصرف این دارو برای درمان اسپاسم برونشیال حاد ( به دلیل اثر انتخابی کمتر بر گیرنده‌های بتادو) عموماً توصیه نمی شود، زیرا دارای توان بالقوه برای تحریک بیش از حد قلب به ویژه در مقادیر زیاد می باشد.

عوارض جانبي

اضطراب، لرزش، تاکی‌کاردی، آریتمی، احساس سرما در انتها‌ها، زیادی فشار خون و خیز ریوی، تهوع، استفراغ، تعریق، ضعف و سرگیجه با مصرف این دارو گزارش شده است.

تداخل داروئي

مصرف همزمان هالوتان با اپی نفرین ممکن است خطر بروز آریتمی شدید بطنی را افزایش دهد. انفلوران یا ایزوفلوران نیز ممکن است عضله قلب را به اثرات مقلد سمپاتیک اپی نفرین حساس نماید. مصرف همزمان اپی‌نفرین با داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای، ممکن استاثرات قلبی – عروقی اپی‌نفرین را تشدید کند که احتمالاً منجر به بروز آریتمی، تاکی‌کاردی یا زیادی شدید فشار خون و دمای بدن می‌شود. مصرف همزمان داروهای مسدود کننده گیرنده بتا- آدرنرژیک با اپی‌نفرین، ممکن است به مهار اثرات درمانی هر دو منجر شود. مصرف همزمان دیگوکسین با اپی‌نفرین ممکن است خطر بروز آریتمی قلبی را افزایش دهد. مصرف همزمان ارگوتامین با اپی‌نفرین ممکن است منجر به افزایش اثر تنگ کننده عروق شود. همچنین ممکن است باعث ایجاد ایسکمی عروق محیطی و گانگرن شده و اثر بالا برنده فشار خون اپی‌نفرین را نیز تشدید نماید. مصرف همزمان آن با انسولین ممکن است منجر به کاهش اثر انسولین به دلیل افزایش گلوکز خون شود. مصرف همزمان اپی‌نفرین‌ با گوآنادرل یا گوانتیدین مکن است اثر بالا برنده فشار خون اپی‌نفرین را تشدید نماید.

نکات قابل توصيه

1- این دارو در موارد اظطراری برای درمان واکنش های آلرژیک باید بلافاصله مصرف شود.
2- محلول تزریقی اپی‌نفرین با غلظت mg/ml1، قبل از تزریق داخل قلبی یا وریدی باید رقیق شود. برای این منظور 5/0 میلی لیتر از محلول اپی نفرین باید با محلول تزریقی کلرور سدیم به حجم 10 میلی لیتر رسانده شود.
3- اپی‌نفرین می‌تواند توسط خود بیماری که سابقه شوک آنافیلاکتیک را دارد ( به محض بروز علایم ) تزریق گردد.

مقدار مصرف

بزرگسالان : به عنوان گشاده کننده نایژه، ابتدا 5/0- 2/0 میلی‌گرم تزریق زیر جلدی می شود که این مقدار هر 20 دقیقه تا 4 ساعت بر حسب نیاز بیمار تکرار می‌شود. در آنافیلاکسی، ابتدا مقدار 5/0-3/0 میلی‌گرم تزریق عضلانی یا زیر جلدی می شود که این مقدار هر 20-10 دقیقه ( تا سه بار ) بر حسب نیاز بیمار تکرار می شود. به عنوان تنگ کننده عروق در شوک آنافیلاکتیک، ابتدا مقدار 5/0 میلی‌گرم تزریق عضلانی یا زیر جلدی می‌شود و پس از آن 05/0 – 025/0 میلی‌گرم هر 15-5 دقیقه بر حسب نیاز بیمار تزریق وریدی می شود. به عنوان محرک قلبی نیز مقدار 1-1/0 میلی‌گرم داخل قلب یا ورید تزریق می‌گردد که این مقدار در صورت نیاز، هر 5 دقیقه تکرار می شود. برای احیاء قلبی 1 میلی‌گرم به صورت قطره قطره تجویز می گردد.
کودکان: به عنوان گشاد کننده نایژه در دمان آنافیلاکسی، مقدار mg/kg0/01 تا حداکثر 3/0 میلی‌گرم برای هر نوبت تزریق زیر جلدی می‌گرددکه این مقدار بر حسب نیاز هر 15 دقیقه برای دو نوبت و سپس هر 4 ساعت تکرار می‌شود. به عنوان تنگ کننده عروق در شوک آنافیلاکتیک، ابتدا مقدار 3/0 میلی‌گرم عضلانی یا وریدی تزریق می گردد که این مقدار در صورت نیاز هر 15 دقیقه برای 3 یا 4 نوبت تکرار می شود. به عنوان محرک قلبی نیز mg/kg0/01 – 0/005 داخل عضله قلب یا به صورت وریدی تزریق می گردد.

اشکال داروئي

Injection ( As Acid Tartrate ) : 1mg/ml

دیازپام (Diazepam)
________________________________________________________________________________ _________________________

گروه داروئي
Anxiolytic Sedatives Hypnotics and Antipsychotics
خواب آورهای آرامبخش ،وضد جنون ها

موارد مصرف

اين دارو در كنترل اختلالات اضطراب يا براي تسكين كوتاه مدت علائم اضطراب و درمان علائم قطع مصرف الكل مصرف مي شود. ديازپام تزريقي جهت تسكين اضطراب و تنش قبل از عمل جراحي به عنوان پيش‌دارو مصرف مي‌گردد. اين دارو همچنين به عنوان داروي كمكي از راه تزريق وريدي پيش از برگرداندن ريتم طبيعي قلب، (CARDIOVERSION) به منظور كاهش اضطراب مصرف مي‌شود. ديازپام تزريقي به عنوان داروي كمكي در درمان حملات صرعي و از راه خوراكي در اختلالات تشنجي(14-7 روز) بكار برده مي‌شود. اين دارو به عنوان داروي كمكي در تسكين اسپاسم عضلاني اسكلتي نيز مصرف مي‌شود.

فارماکوکينتيک

اين دارو به خوبي از راه خوراكي جذب مي شود اين دارو در كبد متابوليزه مي‌شود. پيوند ديازپام به پروتئين پلاسما بسيار زياد است. نيمه عمر آن 70-20 ساعت و زمان لازم براي اوج غلظت پلاسمايي از راه خوراكي 2-5/0 ساعت مي‌باشد. اين دارو از طريق كليه دفع مي‌شود زمان شروع اثر دارو پس از مصرف يك مقدار واحد از راه خوراكي به سرعت جذب آن و پس از مصرف مقادير متعدد به سرعت و ميزان تجمع دارو و به نوبه خود به نيمه عمر دفع و كليرانس آن بستگي دارد.

هشدارها

1.اين دارو در موارد زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود:
مسموميت شديد با الكل همراه با علائم حياتي ضعيف شده، اغماء شوك، گلوكوم حاد با زاويه بسته يا استعداد ابتلاء به آن و مياستني گراو ، انسداد مزمن و شديد تنفسي.
2. بنزوديازپين‌ها ممكن است سبب بروز ضعف تنفسي در سالخوردگان، نوجوانان یا افراد بشدت بيمار شوند. در اين افراد، كاهش مقدر مصرف دارو ممكن است ضروري باشد.
3. مصرف طولاني مدت يا مقادير زياد بنزوديازپين‌ها ممكن است سبب بروز وابستگي‌هاي رواني و جسمي شود.
4. پس از مصرف فرآورده‌هاي تزريقي، بيمار بايد 3-2 ساعت تحت مراقبت باشد.
5. تزريق وريدي بنزوديازپين‌ها ممكن است سبب بروز آپنه، كاهش فشار خون، برادي‌كاردي،‌يا ايست تنفسي شود.
6. هنگام تزريق بنزوديازپين‌ها، وسايل احياء تنفسي بايد در دسترس باشند.
7. به علت بروز خطر ترمبوفلبيت، تزريق وريدي بايد سرعت حداكثرmg/min5 صورت گيرد.

عوارض جانبي

فراموشي، اضطراب اغتشاش فكر، افسردگي رواني،‌تاكي‌كاردي، و تپش قلب، آتاكسي، سرگيجه و منگي، خواب آلودگي (شامل خواب‌آلودگي در طول روز) اشكال در تكلم، بي خوابي، تحريك پذيري و عصبانيت با مصرف اين دارو گزارش شده است.

تداخل داروئي

اثرات مضعف CNS و خطر بروز آپنه با مصرف همزمان فرآورده‌هاي حاول الكل و ساير داروهاي مضعف CNS ممكن است تشديد يابد. مصرف همزمان بنزوديازپين‌ها با ايتراكونازول‌ و كتوكونازول ممكن است سبب مهار متابوليسم اين داروها و در نتيجه افزايش غلظت پلاسمايي اين دارو شود.

نکات قابل توصيه

1. اين دارو نبايد بيش‌ از مقدار تجویز شده مصرف شود.
2. در صورتي كه پس از چند هفته، اثربخشي دارو كاهش يافت،باید به پزشک مراجعه و از افزایش مقدار مصرف دارو خودداری نمود.
3. به عنوان ضد تشنج، دوره درمان بايد كامل شود. بايد دقت شود هيچيك از نوبت‌هاي مصرف فراموش نشود.
4. به منظور كاهش احتمال بروز عوارض قطع مصرف دارو، مصرف اين دارو بايد به تدريج قطع گردد.
5. در صورت تزريق عضلاني ، اين دارو بايد عميقاً‌ در عضله دلتوئيد تزريق گردد.
6. به منظور كاهش ترمبوز وريدي، فلبيت، تحريك موضعي و تورم، تزريق وريدي دارو نبايد در وريد‌هاي كوچك در پشت دست يا مچ صورت گيرد.
7. انفوزيون مداوم وريدي اين دارو توصيه نمي‌شود.

مقدار مصرف

خوراكي:
بزرگسالان : به عنوان ضد اضطراب، 10-2 ميلي‌گرم، 4-2 بار در روز ، به عنوان تسكين‌بخش – خواب‌آور ( در درمان علائم قطع مصرف الكل) 10 ميلي‌گرم 3 يا 4 بار درروز بر حسب نياز كاهش مي‌يابد.به عنوان ضد تشنج ، 10-2 ميلي‌گرم 4-2 بار در روز و به عنوان داروي كمكي در رفع اسپاسم عضلات اسكلتي 10-2 ميلي گرم 3 يا 4 بار در روز مصرف مي‌شود.
كودكان: در كودكان با سن بيش از 6 ماه، mg/kg2/5-1 يا mg/kg0/2-0/04 ، سه يا چهار بار در روز مصرف مي‌شود. سپس مقدار مصرف به تدريج بر حسب نياز و تحمل بيمار افزايش مي‌يابد.
تزريقي:
بزرگسالان: پيش از عمل جراحي به عنوان ضد اضطراب ، مقدار دارو براي هر بيمار بطور جداگانه‌ تعيين مي‌شود. ( به عنوان راهنما ، 10 ميلي‌گرم2-1 ساعت قبل از جراحي از راه وريدي يا عضلاني تزريق مي‌شود.)در درمان اختلالات اضطراب ، 10-2 ميلي‌گرم از راه وريدي يا عضلاني،‌(مقدار دارو صورت نياز در فواصل 4-3 ساعت تكرار مي‌شود.) به عنوان ضد تشنج 10-5 ميلي‌گرم ( در صورت نياز هر 15-10 دقيقه تكرار مي‌شود) به عنوان تسكين‌بخش – خواب‌آور ابتدا 10 ميلي‌گرم و سپس 10-5 ميلي‌گرم در فواصل 3 يا 4 ساعت در صورت نياز و در برگرداندن ريتم طبيعي قلب، 15-5 ميلي‌گرم 20-10 دقيقه قبل از عمل راه وريدي تزريق مي‌شود. به عنوان شل كننده عضلاني نيز ابتدا 10-5 ميلي‌گرم تزريق وريدي يا عضلاني مي‌شود كه در صورت نياز در فواصل 3 يا 4 ساعت تكرار مي شود.
كودكان: به عنوان ضد اضطراب،مقدار مصرف براي كودكان با سن بيش از 30 روز بطور جداگانه تعيين مي‌شود. به عنوان ضد تشنج، در كودكان با سن بيش‌از 30 روز و كمتر از 5 سال (حداكثر تا 5 ميلي‌گرم) از راه وريدي 5/0 –2/0 ميلي‌گرم بطور آهسته تزريق مي‌شود. در صورت نياز، اين مقدار هر 5-2 دقيقه تكرار مي‌شود.
در كودكان با سن بيش از 5 سال ، يك‌ميلي‌گرم به آهستگي تزريق وريدي مي‌شود كه در صورت نياز هر 5-2 دقيقه تكرار مي‌شود. (حداكثر تام 10 ميلي‌گرم).‌به عنوان شل‌كننده‌ عضلاني، در كودكان با سن بيش از يك ماه و كمتر از 5 سال، 2-1 ميلي‌گرم از راه وريدي به آهستگي تزريق مي‌شود. در صورت نياز هر 4-3 ساعت تكرار مي‌گردد. در كودكان با سن بيش از 5 سال، 10-5 ميلي‌گرم به آهستگي تزريق وريدي مي‌گردد و به در صورت نياز هر 4-3 ساعت تكرار مي‌شود.

ركتال:
بزرگسالان :به عنوا ن ضد تشنج kg/mg0/5-0/15تا حداكثر 20 ميلي گرم براي هر نوبت مصرف شود .
كودكان :به عنوان ضد تشنج kg/mg0/5 -0/2مصرف مي شود .

اشکال داروئي

Rectal Tube:5mg 10mg
Suryp:2mg/5ml
Suppository:10mg . 15mg
Tablet:2mg 5mg
Injection:10mg/2ml

فنوباربیتال (Phenobarbital)
________________________________________________________________________________ _________________________

گروه داروئي
Antiepileptics
داروهای ضد صرع

موارد مصرف

فنوباربيتال در تمام انواع صرع كوچك و در حمله مداوم صرعي به كار مي‌رود. فنوربابيتال تزريقي براي درمان اضطراري بعضي از حملات تشنجی حاد از جمله حملات همراه با اكلامپسي ،مننژيت و واكنشهاي سمي به استريكنین و همچنين جهت ‌پيشگيري و درمان حملات تشنجي ناشي از تب مصرف مي‌شود.

مکانيسم اثر

اين دارو از يك طرف اثر مهاري گاماآمينوبوتيريك اسيد(GABA) را افزايش مي‌دهد و از طرف ديگر اثر تحريكي گلوتاميك اسيد را كم مي‌كند و بدين ترتيب با مهار انتخابي سلولهاي عصبي غير‌طبيعي،مانع انتشار امواج از كانون صرعي مي‌شود.

فارماکوکينتيک

از طريق خوراكي سريعاً جذب و در بافت‌هاي بدن و مغز انتشار مي‌يابد. اين دارو توسط كبد متابوليزه مي‌شود.راه دفع دارو كليوي است. حدود 30-20 درصد دارو بدون تغيير دفع مي‌شود . نيمه عمر دارو 118-53 ساعت است.
زمان شروع اثر دارو از راه خوراكي 60-20دقيقه، از راه عظلاني تا حدودي سريعتر از راه خوراكي و از راه وريدي حدود 5 دقيقه است.

موارد منع مصرف

اين در پورفيري نبايد مصرف شود.

هشدارها

در بيماران مبتلا به اختلال عملكرد كبد يا كليه، اغماي كبدي، درد حاد و مزمن، حساسيت مفرط به دارو و ضعف تنفسي با احتياط فراوان مصرف مي‌شود.


عوارض جانبي

خواب آلودگي، افسردگي ذهني، عدم تعادل، واكنشهاي آلرژيك پوستي، تحريك پذيري، بيقراري و اغتشاش شعور در سالمندان، هيجانات و فعاليت زياد غير عادي در كودكان،‌كم خوني مگالوبلاستیک از عوارض جانبي اين دارو مي‌باشند.

تداخل داروئي

اين دارو غالبا غلظت پلاسمايي كاربامازپين، كلونازپام، فني‌توئين و والپروات و در مواردي اتوسوكسيميد را كاهش مي‌دهد. اين دارو با تسريع متابوليسم وارفارين موجب كاهش اثر ضد انعقادي آن مي‌گردد.داروهاي ضد افسردگي و ضد جنون با كاهش آستانه تشنج، با اثرات ضد تشنجي اين دارو مقابله مي‌كنند. اين دارو متابوليسم داروهاي ضد افسردگي سه حلقه‌اي را افزايش و درنتيجه موجب كاهش غلظت پلاسمايي آنها مي‌گردد. اين دارو موجب افزايش سرعت متابوليسم ديگوكسين، كورتيكواستروئيدها و سيكلوسپورين، داروهاي ضد بارداري خوراكي، تئوفيلين و درنتيجه كاهش اثرات آنها مي‌گردد.

نکات قابل توصيه

1. اين دارو نبايد بيش از مقدار توصيه شده مصرف شود.
2. در صورت كاهش كارايي دارو پس از چند هفته، بدون مشورت با پزشك، نبايد مقدار دارو افزايش داده شود.
3. دوره درمان با دارو به عنوان ضد تشنج بايد كامل شود. دقت شود هيچيك از نوبت‌هاي مصرف فراموش نگردد.
4. در صورت فراموش شدن يك نوبت مصرف دارو به محض به ياد آوردن، آن نوبت بايد مصرف شود، ولي اگر تقريباً زمان مصرف نوبت بعدي فرارسيده باشد، از مصرف نوبت فراموش شده و دوبرابر كردن مقدار مصرف بعدي بايد خودداري شود.
5. در طول مصرف دارو، از مصرف ساير داروهاي حاوي الكل و داروهاي مضعف CNS بايد خودداري شود.
6. در صورت بروز سرگيجه، خواب آلودگي يا منگي، بايد احتياط نمود.

مقدار مصرف

بزرگسالان: به عنوان ضد تشنج mg/day250-60 به صورت مقدار واحد يا در مقادير منقسم، به عنوان تسكين بخش – خواب‌آور ،‌320-100 ميلي‌گرم هنگام خواب، به عنوان تسكين‌بخش در طول روز 120-30 ميلي‌گرم در دو يا سه مقدار منقسم در روز مصرف مي‌شود.
كودكان: به عنوان ضد تشنج mg/kg/day6-1 به صورت مقدار واحد يا در مقادير منقسم و به عنوان تسكين‌بخش‌ - خواب‌آور بر اساس نياز هر بيمار و به عنوان تسكين‌بخش در طول روز mg/kg/day2 و پيش از عمل جراحي mg/kg3-1 مصرف مي‌شود. در كودكان تا 12 سال، mg/kg 4-1 سه بار در روز مصرف مي‌شود.
تزريقي:‌
بزرگسالان: به عنوان ضد تشنج 300-100 ميلي‌گرم تا حداكثر 600ميلي‌گرم در 24 ساعت تزريقي وريدي‌ مي‌شود. در درمان صرع، mg/kg20-10 به طور متوسط از راه وريدي تزريق مي گردد. به عنوان تسكين بخش‌- خواب‌آور 325-100ميلي‌گرم و به عنوان تسكين‌بخش درطول روز mg/ day120-30 در دو يا سه مقدار منقسم از راه عظلاني يا وريدي تزريق مي‌گردد. پيش از عمل جراحي، 200-130ميلي‌گرم 90-60 دقيقه قبل از عمل جراحي از راه عضلاني تزريق مي‌گردد.
كودكان: به عنوان ضد تشنج mg/day20-10 به صورت مقدار واحد از راه وريدي تزريق مي‌شود. به عنوان مقدار نگهدارنده mg/kg/day6-1 تزريق مي‌گردد. در درمان صرع mg/kg20-15 از راه وريدي طي يك مدت 15-10 دقيقه تزريق مي‌شود. به عنوان تسكين بخش – خواب آور، مقدار دارو بر اساس نياز هر فرد تعيين مي‌گردد. قبل از عمل جراحي، mg/day3-1، 90-60 دقيقه قبل از جراحي تزريق وريدي يا عضلاني مي‌شود.

اشکال داروئي

Tablet: 15mg . 60mg . 100mg
Injection:200 mg/ml

فنی توئین (Phenytoin)
________________________________________________________________________________ ____________________

گروه داروئي
Antiepileptics
داروهای ضد صرع

موارد مصرف

فني‌توئين در كنترل تمام انواع صرع به غير از حملات صرع كوچك، درد عصب سه قلو، حمله مداوم صرعي، آريتمي قلبي و نيز براي تسريع در التيام زخمها(بصورت موضعي) به‌كار مي‌رود.

مکانيسم اثر

اين دارو در غلظ‌ت هاي درماني با انسداد كانالهاي سديم و مهار ايجاد پتانسيل‌هاي عمل تكراري اثر ضد تشنج خود اعمال مي‌كند. فني‌توئين همچنین آزادشدن سروتونین و نوراپي‌نفرين را مهار كرده و بر غلظت‌ ساير واسطه‌هاي عصبي تأثير مي‌گذارد.

فارماکوکينتيک

جذب خوراكي اشكال مختلف فني‌توئين آهسته و متغيير است. جذب فني‌توئين در تزريق داخل عضلاني غير‌قابل پيش بيتي است. پيوند دارو به پروتئين ‌بسيار زياد است. اين دارو در كبد متابوليزه‌ شده و از طرق ادرار دفع مي‌شود. متابوليسم اين دارو وابسته به مقدار داروي مصرفي‌ بوده و اشباع پذير است. نيمه عمر اين دارو به طور متوسط 24 ساعت است.

موارد منع مصرف

در صورت وجود پورفيري، اختلالات بافت هدايتي قلب، برادي کاردی سينوسي، بلوك سينوسي- دهليزي ، بلوك قلبي‌درجه 2 و 3، سندرم استوک-آدامز نبايد مصرف شود.

هشدارها

- در صورت مقدار مصرف زياد دارو ، ممكن است متابوليسم كبدي اشباع شود و غلظت پلاسمايي دارو از محدوده‌ درماني بيشتر و سميت بروز ‌كند.
2. اين دارو در موارد زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود: عيب‌كاركبد، پورفيري، عيب‌كار كليه و حساسيت به دارو.
3. اين دارو ممكن است غلظ پلاسمايي كلسيم را كاهش داده و درنتيجه راشي‌تيسم و استئومالاسي بروز كند.
4. تزريق وريدي فني‌توئين با سرعت بيش از 50 ميلي‌گرم در دقيقه ممكن است منجر به كلاپس قلبي- عروقي همراه با آريتمي، كمي فشار خون،تضعف CNSو تغييراتي در عملكرد تنفسي( از جمله توقف تنفسي) گردد.
5. انجام آزمون شمارش تام سلول‌هاي خون، اندازه‌گيري عملكرد كبد، تعيين فشارخون، بررسي عملكرد سيستم قلبي‌عروقي و تنفسي، بررسي وضعيت دندان‌ها، الكتروآنسفالوگرام و تعيين غلظت دارو در سرم در طول درمان با اين دارو ضروري است.

عوارض جانبي

تهوع ، استفراغ ،‌ اغتشاش شعور، سرگيجه، سردرد، رعشه، عصبانيت، بي‌خوابي، ندرتاً ديسكينزي، نوروپاتي محيطي، عدم تعادل، اختلال در تكلم، حركات مداوم و غير ارادي چشم به عقب و جلو، تاري ديد، بثورات جلدي، بزرگ شدن تركيب صورت، پرمويي، آكنه، تب و هپاتيت، آريتم مولتي‌فرم، نكروز پوست، لنفادنوپاتي و هيپرتروفي لثه‌ها از عوارض جانبي دارو هستند.

تداخل داروئي

اين دارو غلظ پلاسمايي كلونازپام، كاربامازپين و والپروات را كاهش و غلظت پلاسمايي فنوباربيتال را افزايش مي‌دهد. گاهي اوقات نيز غلظت پلاسمايي اتوسوكسيميد و پريميدون را كم مي‌كند. اسيد استيل سالسيليك، داروهاي ضد باكتريايي شامل كلرامفنيكل سيكلوسرين، ايزونيازيد، كوتريموكسازول و مترونيدازول و نيزفلوكستين، ديلتيازم، نيفيديپين و سايمتيدين غلظت پلاسمايي فني‌توئين را زياد مي‌كنند. اين دارو متابوليسم وارفارين را كاهش مي‌دهد. داروهاي ضد افسردگي و ضد جنون با كاهش آستانه تشنج، با اثر ضد تشنجي اين دارو مقابله مي‌كنند. فني‌توئين غلظت پلاسمايي داروهاي ضد افسردگي سه‌حلقه‌اي را كاهش مي‌دهد. متابوليسم سيكلوسپورين توسط فني‌توئين تسريع شده و در نتيجه غلظت پلاسمايي آن كاهش مي‌يابد. فني‌توئين متابوليسم داروهاي ضد بارداري خوراكي را افزايش و در نتيجه اثر آنها را كاهش مي‌دهد. متابوليسم فني‌توئين در صورت همزمان با فلوكونازول، ايتراكونازول ، كتوكونازول و ميكونازول كاهش مي‌يابدو در نتيجه غلظت پلاسمايي آن افزايش مي‌يابد.

نکات قابل توصيه

. از قطع ناگهاني مصرف اين دارو بايد اجتناب شود.
2. در نارسايي كبدي مقدار مصرف دارو بايد كاهش يابد.
3. به منظور كاهش تحريك گوارش مي‌توان دارو را با غذا يا شير مصرف كرد.
4. رعايت بهداشت دندانها و مراجعه منظم به دندانپزشك، تاحدي از حساس‌شدن، خونريزي و بزرگ شدن لثه‌ها جلوگيري مي‌كند.
5. مصرف فني‌توئين در دوران بارداري، موجب افزايش خطر خونريزي كشنده در 24 ساعت اول تولد در نوزاد مي‌گردد. با تجويز ويتامين k قبل از زايمان به مادر وبه نوزاد در موقع تولد، مي‌توان اين خطر را كاهش داد.
6. تجويز دارو از راه تزريق داخل عضلاني توصيه نمي‌شود.
7. توصيه مي‌شود كه فني‌توئين سديم تزريقي به مايعات حجيم تزريقي وريدي اضافه نشود. يا با ساير داروها مخلوط نگردد. چون ممكن است رسوب نمايد.
8. از نشت دارو به بافت‌هاي اطراف رگ باید اجتناب شود، زيرا خاصيت قليايي فني‌توئين زياد بوده و به بافت آسيب مي‌رساند.
9. دوره درمان با دارو بايد كامل شود.
10. در صورت فراموش كردن يك نوبت مصرف دارو، اگر رژيم درماني يك قرص در روز باشد، به محض به ياد آوردن ، آن نوبت بايد مصرف شود و از دو برابر كردن مقدار مصرف بعدي باید خودداری گردد. در صورتی که رژیم درمانی چند قرص در روز باشد اگر تا زمان مصرف نوبت بعدی كمتر از 4 ساعت باقي مانده باشد، از مصرف نوبت فراموش شده و دو برابر كردن مقدار مصرف بعدي بايد خودداري گردد.
11. به منظور بررسي پيشرفت درمان، مراجعه منظم به پزشك ضروري است.
12. در صورت نياز به هرگونه عمل جراحي، بايد پزشك از مصرف دارو مطلع باشد.
13. هنگام رانندگي يا كار با ماشين آلاتي كه نياز به هوشياري دارند،‌بايد احتياط نمود.

مقدار مصرف

خوراكي
بزرگسالان : به عنوان ضد تشنج ابتدا 125 ميلي‌گرم سه بار در روز از سوسپانسيون خوراكي و 100ميلي ‌گرم از كپسول مصرف مي‌شود و سپس مقدار مصرف بر حسب نياز و تحمل بيمار 10-7 روز تنظيم مي‌گردد.
كودكان: به عنوان ضد تشنج، ابتدا mg/kg/day5 در دو يا سه مقدر منقسم مصرف مي‌شود و سپس مقدار مصرف بر حسب تحمل و نياز بيمار تنظيم مي‌گردد. به عنوان نگهدارنده، mg/kg/day8-4 در دو يا سه مقدار منقسم بر حسب تحمل بيمار مصرف مي‌شود.
تزريقي:
بزرگسالان: انفوزيون يا تزريق آهسته داخل وريدي براي كنترل صرع مداوم ، به ميزام mg/kg15 (سرعت تزريق بيش از mg/min50 نباشد) توصيه مي‌شود، مقدار مصرف نگهدارنده 100 ميلي‌گرم مي‌باشد كه هر 8-6 ساعت تجويز مي‌گردد.
كودكان: ميزان تجويز اوليه mg/kg20-15 مي‌باشد كه با سرعت mg/kg/min1 تجويز مي‌شود.

اشکال داروئي

Capsule: 50mg . 100mg
Injection: 250mg/5ml
Suspension: 30 mg/ 5 ml
Topical Cream: 1%
Scored Tablet : Phenytion sodium 100mg + Phenobarbital 50mg

هیدروکورتیزون (Hydrocortisone(Systemic
________________________________________________________________________________ _________

گروه داروئي
Corticosteroids
کورتیکواستروئیدها

موارد مصرف

هيدروكورتيزون براي درمان جايگزيني هورموني در نارسايي غده فوق كليوي استفاده مي شود. اين دارو همچنين در درمان علامتي بيماري هاي التهابي مانند بيماري التهابي روده و هموروئيد و نيز واكنش هاي حساسيتي مانند شوك آنافيلاكتيك، آنژيوادم و در جهت سركوب كردن سيستم ايمني استفاده مي شود. هيدروكورتيزون در هيپرپلازي مادرزادي غده فوق كليه، ادم مغزي و شوك نيز موثر است اين دارو همچنين جهت تشخيص سندرم كوشينگ و افسردگي آندوژن به كار مي رود.

مکانيسم اثر

اين دارو با عبور از غشاء سلولي به گيرنده هاي خود در سيتوپلاسم متصل شده و كمپلكس دارو-گيرنده وارد هسته سلولي مي شود. اين كمپلكس با اتصال به نواحي خاصي از DNA موجب تحريك روند رونويسي Mrna و به دنبال آن ساخت آنزيم هايي مي گردد كه در نهايت مسئول اثرات سيستميك كورتيكواستروئيدها مي باشند. اين دارو با جلوگيري از تجمع سلول هاي التهابي در ناحيه التهاب، مهار فاگوسيتوز و آزاد شدن واسطه هاي شيميايي التهاب اثرات ضدالتهابي خود را اعمال مي كند.

فارماکوکينتيک

هيدروكورتيزون سريعاً و به خوبي از دستگاه گوارش جذب مي شود. شكل تزريقي آن نيز از عضله به خوبي جذب مي شود. به طور عمده در كبد و مقاديري نيز در كليه و بافت ها به متابوليت هاي غير فعال تبديل مي شود.

موارد منع مصرف

1. تزريق داخل مفصلي اين دارو در مواردي مثل جراحي ترميمي مفاصل: اختلالات انعقادي خون، شكستگي داخل مفصلي، عفونت اطراف مفصل يا سابقه ابتلاء به آن، براي پوكي استخوان اطراف مفصل به دلايلي غير آرتريت و مفصل ناپايدار نبايد مصرف شود.
2. اين دارو در پيشگيري از سندرم زجر تنفسي نوزادان، در صورت وجود آمنيونيت، عفونت يا تب، عفونت يا هرپس، عدم كفايت جفت و پارگي زودرس غشاء نيز بايد مصرف مي شود.

هشدارها

1. استفاده طولاني مدت آن در كودكان مي تواند منجر به مهار رشد شود.
2. به دنبال مصرف اين دارو ممكن است آزمون هاي بررسي عملكرد محور هيپوتالاموس- هيپوفيز- غده فوق كليوي دچار اختلال شود.
3. در افراد مسن و به خصوص خانم هاي يائسه، شانس ايجاد پوكي استخوان و افزايش فشار خون، بالا مي رود.
4. در صورت نياز به جراحي و يا درمان اضطراري و نيز مصرف دارو در بيماران ديابتي، بايد احتياط كرد.

عوارض جانبي

درمان دراز مدت با هيدروكورتيزون بيمار را از جهت ابتلا به بيماري هاي عفوني مستعد مي كند و از طرفي علائم عفونت نيز پنهان مي شود. مصرف مقادير زياد هيدروكورتيزون مي تواند اختلالات رواني را تشديد كند. آب مرواريد كاهش يا تاري ديد و تكرار ادرار و پرنوشي، قرحه گوارشي، علائم شبه كوشينگ، آكنه، درد در ناحيه سريني و افزايش فشار خون از عوارض جانبي دارو هستند.

تداخل داروئي

مصرف همزمان اين دارو با ريفامپين، داروهاي ضد صرع‌مانند كاربامازپين، فنوباربيتال، فني توئين و پريميدون موجب تسريع متابوليسم هيدروكورتيزون و كاهش اثر دارو مي گردند. اين دارو ممكن است باعث كاهش اثر داروهاي پايين آورنده قند خون و يا داروهاي كاهنده فشار خون گردند.

نکات قابل توصيه

1. براي به حداقل رساندن تحريك گوارشي شكل خوراكي هيدروكورتيزون بايد بعد از غذا مصرف شود.
2. از قطع ناگهاني مصرف دارو بعد از استفاده طولاني( بيش از 2 هفته) پرهيز شود.
3. در طول درمان مصرف بايستي محدود شده و مصرف مكمل هاي حاوي پتاسيم توصيه مي شود.
4. معاينات چشم پزشكي در طول درمان دراز مدت، به طور مرتب بايد انجام گيرد.

مقدار مصرف

خوراكي:
بزرگسالان : در بيماري اديسون و يا متعاقب برداشتن غده فوق كليوي به ميزان mg/day30-20 در دو مقدار منقسم تجويز مي گردد. مقدار بيشتر در هنگام صبح و مقدار كمتر در هنگام عصر مصرف مي شود.
كودكان : به منظور جانشين درماني هورموني به ميزان mg/day30-10 و در مقادير منقسم تجويز مي گردد.
تزريقي: در نارسايي حاد غده فوق كليه به صورت تزريق داخل وريدي به مقدار 100 ميلي گرم هر 8-6 ساعت همراه با كلرور سديم 9/0 درصد انفوزيون مي گردد. در ساير موارد، دارو به صورت تزريق يا انفوزيون آهسته داخل وريدي به ميزان 500-100 ميلي گرم 3 تا 4 بار در روز با توجه به نياز بيمار تجويز مي گردد.
كودكان : به صورت تزريق آهسته داخل وريدي و به ميزان 25 ميلي گرم در كودكان كمتر از 1 سال،‌50 ميلي گرم در كودكان 5-1 سال و 100 ميلي گرم در كودكان 12-6 سال تجويز مي گردد

اشکال داروئي


Retention Enema 100 mg/60 ml
For Injection ( as sodium succinate): 100 mg/2ml
Scored Tablet :10 mg

دگزامتازون (Dexamethasone)
________________________________________________________________________________ _______________

گروه داروئي
Corticosteroids
کورتیکواستروئیدها

موارد مصرف

دگزامتازون براي درمان جايگزيني در نارسايي غده فوق كليوي استفاده مي شود. اين دارو همچنين در درمان علامتي اختلالات التهابي و آلرژيك و در جهت سركوب كردن سيستم ايمني بكار مي رود. دگزامتازون در هيپرپلازي مادرزادي غده فوق كليوي، ادم مغزي، شوك بيماريهاي التهابي رماتيسمي و همچنين جهت تشخيص سندرم كوشينگ و افسردگي آندوژن به كار مي رود.

مکانيسم اثر

دارو با عبور از غشاء سلولي به گيرنده هاي خود در سيتوپلاسم متصل شده و كمپلكس دارو-گيرنده وارد هسته سلولي مي شود. اين كمپلكس با اتصال به نواحي خاصي از DNA موجب تحريك روند رونويسي mRNA و بدنبال آن ساخت آنزيم هايي مي گردد كه در نهايت مسئول اثرات سيستميك كورتيكواستروئيدها با جلوگيري از تجمع سلول هاي التهابي در ناحيه التهاب، مهار فاگوسيتوز و آزاد شدن آنزيم هاي مسئول در التهاب و مهار ساخت و آزاد شدن واسطه هاي شيميايي التهاب، اثرات ضدالتهابي خود را اعمال مي كند.

فارماکوکينتيک

دگزامتازون سريعاً و به خوبي از دستگاه گوارش جذب مي شود. فرم تزريقي آن نيز از عضله به خوبي جذب مي شود. بطور عمده در كبد و مقاديري نيز دركليه و وبافت ها به متابوليت هاي غير فعال تبديل مي شود.

موارد منع مصرف

1. تزريق داخل مفصلي اين دارو در مواردي مانند جراحي ترميمي مفاصل، اختلالات انعقادي خون، شكستگي داخل مفصلي، عفونت اطراف مفصل يا سابقه ابتلاء به آن، پوكي استخوان اطراف مفصل به دلايل غير آرتريت و مفصل ناپايدار نبايد مصرف شود.
2. در پيشگيري از سندرم زجر تنفسي نوزادان، در صورت وجود آمنيونيت، عفونت يا تب، عفونت با هرپس، عدم كفايت جفت و پارگي زودرس غشاء رحم نيز نبايد مصرف شود.

هشدارها

1. استفاده طولاني مدت دگزامتازون در كودكان مي تواند منجر به مهار رشد شود.
2. به دنبال مصرف اين دارو ممكن است آزمون هاي بررسي عملكرد هيپوتالاموس- هيپوفيز غده فوق كليوي دچار اختلال شود.
3. در افراد مسن و به خصوص خانم هاي يائسه، شانس ايجاد پوكي استخوان و افزايش فشار خون، بالا مي رود.
4. در صورت نياز به جراحي يا درمان هاي اضطراري و نيز در افراد ديابتي بايد احتياط نمود.
5. در افرادي كه دارو را با مقادير تضعيف كننده سيستم ايمني دريافت مي كنند از تزريق واكسن هاي حاوي ويروس هاي زنده بايد پرهيز شود.

عوارض جانبي

درمان دراز مدت با دگزامتازون بيمار را براي ابتلاء به بيماري هاي عفوني مستعد مي كند و از طرفي علائم عفونت نيز پنهان مي شود. مصرف مقادير زياد دگزامتازون مي تواند اختلالات رواني را تشديد كند. آب مرواريد، كاهش يا تاري ديد، تكرر ادرار، پرنوشي، قرحه گوارشي، علائم شبه كوشينگ، آكنه، درد در ناحيه سريني و افزايش فشار خون از عوارض جانبي دارو هستند.

تداخل داروئي

مصرف همزمان اين دارو با ريفامپين، داروهاي ضدصرع مانند كاربامازپين، فنوباربيتال، فني توئين، و پريميدون موجب تسريع متابوليسم دگزامتازون و كاهش اثر دارو مي گردد. اين دارو ممكن است باعث كاهش اثر داروهاي پائين آورنده قند خون و يا داروهاي كاهنده فشار خون گردد.

نکات قابل توصيه

1. براي به حداقل رساندن تحريك گوارشي شكل خوراكي دگزامتازون، بايد بعد از غذا مصرف شود.
2. از قطع ناگهاني مصرف دارو بعد از استفاده طولاني( بيش از 3 هفته) پرهيز گردد.
3. در طول درمان مصرف سديم بايد محدود شده و مصرف مكمل هاي حاوي پتاسيم توصيه مي شود.
4. معاينات چشم پزشكي در طول درمان دراز مدت، به طور مرتب بايد انجام گيرد.

مقدار مصرف

خوراكي:
بزرگسالان : ميزان تجويز معمولي mg/day20-0/5 مي باشد.
تزريقي:
كودكان : بصورت تزريقي داخل عضلاني يا تزريق آهسته وريدي در ابتدا 2-5/0 ميلي گرم مي باشد. در درمان ادم مغزي و از راه تزريق داخل وريدي در ابتدا 10 ميلي گرم تزريق و سپس از طريق تزريق داخل عضلاني، هر 6 ساعت و بسته به نياز بيمار به مدت 10-2 روز، مصرف مي شود.



اشکال داروئي


Wlixir:0.5 mg/5ml
Tablet:0.5 mg
Injection ( as disodium phosphate) : 8 mg /2 ml

آمینوفیلین (Aminophylline)
________________________________________________________________________________ _______________________

گروه داروئي
Bronchodilators and Anti- asthma Drugs
گشاد کننده های برونش و داروهای ضد آسم

موارد مصرف

آمينوفيلين براي درمان انسداد برگشت پذير راه هاي تنفسي و آسم حاد و به عنوان محرك تنفسي در آپنه نوزادان مصرف مي شود.

مکانيسم اثر


آمينو فيلين در بدن تئوفيلين آزاد مي كند. جذب آن بعد از تزريق عضلاني آهسته مي باشد و ممكن است در محل تزريق رسوب نمايد. متابوليسم دارو كبدي است و از طريق كليه ها از بدن دفع مي شود.

هشدارها

در صورت وجود خيز حاد ريوي، ناتواني احتقاني قلب، تب پايدار، بيماري هاي كبدي، پركاري غده تيروئيد، سپسيس و اختلالات صرعي بايد با احتياط تجويز شوند.

عوارض جانبي

تاكيكاردي ، طپش قلب، تهوع، اختلالات دستگاه گوارش، سردرد، فراموشي، آريتمي و تشنجات بويژه در موارد تزريق سريع داخل وريدي ممكن است مشاهده شود. به علاوه اتيلين دي آمين موجود در آمينوفيلين ممكن است باعث كهير، تب يونجه، بثورات جلدي يا التهاب پوست شود.

تداخل داروئي

تجويز همزمان سايمتيدين، سيپروفلوكساسين، اريترومايسين، پروپرانولول و تيابندازول با آمينوفيلين احتمالاً باعث افزايش غلظت متابوليت فعال آن مي شود. تجويز همزمان فني توئين و ريفامپييسن با تئوفيلين و كشيدن سيگار يا تنباكو احتمالاً باعث كاهش غلظت آن به واسطه تحريك متابوليسم مي شود. تجويز همزمان مسددهاي گيرنده بتاآدرنرژيك ممكن است اثرات گشادكنندگي نايژه اي دارو را مهار كند. مصرف همزمان با كتامين ممكن است آستانه حملات صرع را كاهش دهد.

نکات قابل توصيه

1. آمينوفيلين نبايد در يك سرنگ با ساير داروها مخلوط شود.
2. تزريق داخل عضلاني دارو بسيار محرك است. آمينوفيلين را بايد خيلي آهسته داخل وريد(حداقل طي 20 دقيقه) تزريق نمود.

مقدار مصرف


بزرگسالان :به عنوان گشادكننده برونش mcg/kg700 در هر ساعت در افراد سيگاري و مقدار mcg/kg400 در هر ساعت براي افراد غير سيگاري انفوزيون مي شود. براي بيماران مسن يا مبتلايان به نارسايي قلبي يا كبدي، mcg/kg200 انفوزيون مي شود.
كودكان : در نوزادان نارس و كوچكتر از 24 روز mg/kg1 هر دوازده ساعت انفوزيون مي گردد. در نوزادان نارس و بزرگتر از 24 روز mg/kg1/5 هر 12 ساعت و براي نوزادان طبيعي تا سن 52 هفتگي روزانه
mg/kg] 5 + (سن بر حسب هفته)× 2/0] انفوزيون مي شود. برا ي نوزادان طبيعي تا سن 26 هفتگي مقدار مصرف تام دارو در 3 مقدار منقسم روزانه (هر 8 ساعت) ، و براي نوزادان طبيعي با سن 52-26 هفتگي مقدار مصرف تام دارو در 4 مقدار منقسم روزانه(هر 6 ساعت) تجويز مي گردد.
در كودكان 9-1 سال mcg/kg800 در هر ساعت و در كودكان 16-9 سال mcg/kg700 در هر ساعت انفوزيون وريدي مي شود.
در صورت تجويز طولاني مدت سنجش غلظت سرمي تئوفيلين و ارزيابي پاسخ بيمار به آن براي دستيابي به غلظت مناسب درماني و به حداقل رسانيدن خطر سميت توصيه مي شود.

اشکال داروئي

Injection:250mg/ml

آرش جان خیلی جالب بود - استفاده کردیم