تالارگفتمان پایگاه اینترنتی امدادگران ایران

با تشکر از مطالب آموزنده ات
ابا اجازت مطالب رو تو وبلاگم با اسم خودت گذاشتم
http://www.srcs.ir

خواهش میکنم. مال خودتونه. منم فقط جمع آوری کردم.

Vitamin K1 (Phytonadione
________________________________________________________________________________​_____________________

گروه داروئي
Nutritional Agents and Vitamins
عوامل تغذیه ای و ویتامین ها
موارد مصرف

اين ويتامين براي پيشگيري و درمان اختلالات انعقادي شامل اختلالات در ساخت فاكتورهاي X,IX,VII,II ناشي از كمبود ويتامين K يا اختلال در فعاليت متابوليك آن مصرف مي گردد. فيتوناديون به منظور جلوگيري از بيماري خونريزي دهنده در نوزادان به هنگام تولد مصرف مي شود.

مکانيسم اثر

اين ويتامين تشكيل پروترومبين فعال در كبد (فاكتورII)، پروكانورتين(فاكتورVII)، جزء ترومبوپلاستين پلاسما يا فاكتور كريسمس (فاكتور X) را كه براي انعقاد طبيعي خون لازم هستند، تسريع مي كند.

فارماکوکينتيک

ويتامين K به سهولت از مجراي گوارش (دوازدهه) جذب مي شود. فيتوناديون براي جذب به املاح صفراوي نياز دارد. متابوليسم اين ويتامين كبدي است. زمان شروع اثر فيتوناديون از راه خوراكي 12-6 ساعت و از راه تزريقي 2-1 ساعت است. غلظت طبيعي فيتوناديون طي 14-12 ساعت پس از مصرف به دست مي آيد. ويتامين K از راه صفرا و كليه دفع مي شود.

هشدارها

1. ويتامين K در بيماران مبتلا به عيب كاركبد بايد با احتياط مصرف شود.
2. به دليل خطر بروز واكنش هاي شديد شبه حساسيت مفرط در تزريق وريدي ويتامين K، تجويز اين دارو از راه وريدي توصيه نمي شود.

تداخل داروئي

مصرف همزمان ويتامين K با داروهاي ضدانعقاد خوراكي ممكن است اثرات اين داروها را به علت افزايش ساخت كبدي فاكتورهاي پيش انعقادي كاهش دهد.


نکات قابل توصيه

1. به منظور بررسي پيشرفت درمان، مراجعه به پزشك و انجام آزمون زمان پروترومبين ضروري است.
2. از مصرف ساير داروها بدون دستور پزشك بايد خودداري شود، زيرا ممكن است اثرات ويتامين K را تغيير دهند.
3. اين دارو نبايد بيش از مقدار توصيه شده مصرف شود.
4. در صورت فراموش كردن يك نوبت مصرف دارو، به محض بياد آوردن بايد آن نوبت مصرف شود، ولي اگر تقريباً زمان مصرف نوبت بعدي فرا رسيده باشد، از مصرف مقدار فراموش شده و دوبرابر نمودن مقدار دارو بايد خودداري گردد.
5. پزشك يا دندان پزشك را بايد از مصرف اين دارو مطلع نمود.

مقدار مصرف

خوراكي:
بزرگسالان : در كمي پروترومبين خون ناشي از مصرف داروهاي ضدانعقاد ، مقدار 10-5/2 ميلي گرم (حداكثر 25 ميلي گرم ) مصرف مي شود كه در صورت نياز مي توان پس از 48-12 ساعت، اين مقدار را تكرار نمود. در كمي پروترومبين ناشي از ساير علل، مقدار 25-5/2 ميلي گرم (حداكثر تا 50 ميلي گرم ) بر اساس شدت بيماري مصرف مي شود.
تزريقي:
بزرگسالان : در كمي پروترومبين خون ناشي ازداروهاي ضدانعقادي ، مقدار 10-5/2 ميلي گرم (حداكثر 25 ميلي گرم ) تزريق عضلاني يا زير جلدي مي شود كه درصورت نياز، مي توان پس از 8-6 ساعت، اين مقدار را تكرار نمود. در كمي پروترومبين خون ناشي از ساير علل، مقدار 25-5/2 ميلي گرم بر اساس شدت بيماري تزريق عضلاني يا زير جلدي مي شود. براي كمبود كمي پروترومبين خون در بيماراني كه به مدت طولاني فقط از راه تزريقي تغذيه مي شوند، مقدار 10-5 ميلي گرم يكبار در هفته تزريق عضلاني مي شود.
كودكان : به عنوان ويتامين در كودكاني كه فقط از طريق شير مادر تغذيه مي شوند، مقدار 1 ميلي گرم در ماه تزريق عضلاني يا زير جلدي مي شود. براي جلوگيري از كمي پروترومبين خون ناشي از تغذيه تام وريدي به مدت طولاني، 5-2 ميلي گرم يكبار در هفته تزريق عضلاني مي گردد. در درمان كمي پروترومبين خون ناشي از داروهاي ضدانعقادي 2-1 ميلي گرم در شيرخواران و 10-5/2 ميلي گرم در كودكان و در درمان كمي پروترومبين خون ناشي از ساير علل 2 ميلي گرم در شيرخواران و 10-5 ميلي گرم در كودكان تزريق عضلاني يا زير جلدي مي شود. براي جلوگيري از بيماري خونريزي دهنده نوزادان مقدار 1-5/0 ميلي گرم بلافاصله پس از زايمان تزريق عضلاني يا زيرجلدي مي شود. در صورت نياز اين مقدار پس از 8-6 ساعت تكرار مي شود.

اشکال داروئي

Injection: 1 mg/0.5 ml
Injection:10 mg/ml
Tablet: 10 mg

هیوسین ان بوتیل بروماید (Hyoscine)
________________________________________________________________________________​_______________________

گروه داروئي
Antimuscarinics
آنتی موسکارینیک ها
موارد مصرف

اين دارو در اسپاسم گوارشي يا ادراري –تناسلي، قاعدگي دردناك همراه با اسپاسم، اسپاسم حاد، مانند قولنج صفراوي يا كليوي به كار برده مي شود.

مکانيسم اثر

اين دارو به دليل اثرات ضد موسكاريني، سبب شل شدن عضلات صاف اعضاي حفرات شكمي و لگن مي گردد.

فارماکوکينتيک

به مقدار كمي از مجراي گوارش جذب مي شود. طول مدت اثر آن كوتاهتر از آتروپين مي باشد.

موارد منع مصرف

1. به دليل بروز احتمال اثر گشادكننده مردمك چشم، اين دارو نبايد در بيماران مبتلا به گلوكوم تجويز شود.
2. اين دارو در بيماران مبتلا به پورفيري نبايد مصرف شود.

هشدارها

1. در افراد سالخورده با بيماري انسداد مجاري ادرار يا بزرگي پروستات با احتياط مصرف شود.
2. در موارد زير با احتياط مصرف شود:
تاكيكاردي، نارسايي قلبي، انسداد فلجي روده، كوليت اولسروز و تنگي پيلور.

عوارض جانبي

بروز خشكي دهان، كاهش موقت تطابق چشم و گاهي تاكيكاردي از عوارض جانبي اين دارو هستند.

نکات قابل توصيه

1. در طول مصرف اين دارو، به دليل احتمال بروز خواب آلودگي از رانندگي و كار با ابزار و آلاتي كه نياز به هوشياري دارند، خودداري گردد.
2. محلول تزريقي اين دارو را مي توان با محلولهاي تزريقي دكستروز و كلرور سديم 9/0 درصد مخلوط نمود.

مقدار مصرف

خوراكي:
بزرگسالان : 20 ميلي گرم 4 بار در روز مصرف مي شود.
كودكان : در كودكان 12-6 سال مقدار 10 ميلي گرم سه بار در روز تجويز شود.
تزريقي: مقدار 20 ميلي گرم به صورت عضلاني و يا وريدي ( در اسپاسم شديد) تزريق مي شود كه در صورت لزوم پس از نيم ساعت قابل تكرار است.
شیاف:
بزرگسالان : روزي 3-1 شياف در روز مصرف مي گردد.
كودكان: يك شياف در روز مصرف مي گردد.

اشکال داروئي


Tablet:10 mg
Suppository: 10 mg
Pediatric Suppository : 7.5 mg
Injection: 20 mg/ml

متوکلوپرامید (Metoclopramide)
________________________________________________________________________________​_______________________

گروه داروئي
Gastrointestinal Drugs
داروهای گوارشی
موارد مصرف

متوكلوپراميد در درمان تهوع و استفراغ ناشي از جراحي يا شيمي درماني، برگشت محتويات معده به مري، آهسته بودن تخليه معده، جلوگيري از پنوموني ناشي از آسپيراسيون، سردرد عروقي، سكسكه مقاوم و فلج معده ديابتيك مصرف مي شود.

مکانيسم اثر

متوكلوپرآميد احتمالاً شل شدن عضلات صاف معدي ناشي از دوپامين را مهار مي كند و بنابراين باعث تقويت اثرات كولينرژيك مي شود. اثرات ضدتهوع دارو ناشي از افزايش آستانه فعاليت گيرنده هاي شيميايي (CTZ) مي باشد.

فارماکوکينتيک

جذب متوكلوپراميد از دستگاه گوارش سريع است. متابوليسم آن كبدي و نيمه عمر دارو 6-4 ساعت است. زمان شروع اثر دارو از راه خوراكي 60-30 دقيقه، تزريق عضلاني 15-10 دقيقه و تزريق وريدي 3-1 دقيقه است. طول اثر دارو 2-1 ساعت است و دفع آن عمدتاً كليوي است.

موارد منع مصرف

در صورت ابتلا بيمار به صرع، ‌خونريزي گوارشي، انسداد مكانيكي يا پرفوراسيون مجراي گوارش يا فئوكروموسيتوم نبايد مصرف شود.

هشدارها

1. در صورت عيب شديد كار كليه يا كبد بايد با احتياط مصرف شود.
2. در صورت عيب شديد كار كليه يا كبد مقدار مصرف دارو بايد به حدود نصف كاهش يابد.
3. احتمال بروز عوارض اكستراپيراميدال در كودكان و سالخوردگان وجود دارد.

عوارض جانبي

تغييرات فشار خون، تاكيكاردي،‌عوارض خارج هرمي و ديسكنزي، اسهال، سرگيجه، بيقراري، خستگي يا ضعف غير عادي، از عوارض جانبي دارو هستند.

تداخل داروئي

مصرف متوكلوپراميد باساير داروهاي مضعف CNS باعث تشديد عوارض سداتيو دارو مي شود.

نکات قابل توصيه

1. تزريق وريدي متوكلوپراميد بايد به آهستگي و طي 2-1 دقيقه انجام شود.
2. شكل خوراكي دارو بايد 30 دقيقه قبل از هر وعده غذا و موقع خواب مصرف شود.
مقدار مصرف

خوراكي:
بزرگسالان :
براي درمان فلج معده ناشي از ديابت 10 ميلي گرم 30 دقيقه قبل از شروع علائم يا قبل از غذا و هنگام خواب، تا حداكثر 4 بار در روز مصرف مي شود. در درمان برگشت محتويات معده به مري 15-10 ميلي گرم 30 دقيقه قبل از شروع علائم يا قبل از غذا و هنگام خواب،‌تا حداكثر 4 بار در روز مصرف مي شود. در درمان سكسكه مقدار 20-10 ميلي گرم 4 بار در روز به مدت يك هفته تجويز مي شود. در صورت نياز مقدار اوليه 10ميلي گرم به صورت تزريق عضلاني تجويز مي شود. حداكثر مقدار مصرف دارو mg/kg/day0/5 است.
كودكان : در درمان تاخير تخليه معده يا به عنوان محرك پريستالتيك در كودكان 14-5 سال مقدار 5-5/2 ميلي گرم 3 بار در روز 30 دقيقه قبل از غذا و هنگام خواب تجويز مي شود.
تزريقي:
بزرگسالان : در درمان تاخير معده يا محرك پريستالتيك 10 ميلي گرم تزريق وريدي مي شود. در درمان سكسكه ابتدا 10 ميلي گرم تزريق آهسته وريدي مي شود. و سپس به صورت خوراكي ادامه مي يابد. به عنوان ضدتهوع در شيمي درماني mg/kg2 براي 30 دقيقه قبل از شيمي درماني تجويز مي شود كه در صورت نياز هر 2 يا 3 ساعت تكرار مي شود. در صورت نياز مي توانmg/kg1 از دارو را به صورت انفوزيون وريدي تجويز كرد. به عنوان ضدتهوع بعد از جراحي 20-10 ميلي گرم نزديك پايان جراحي تزريق عضلاني مي شود.
كودكان :به عنوان ضد تهوع و در درمان تاخير معده يا محرك پريستالتيك mg/kg1 به صورت مقدار واحد تجويز مي شود كه در صورت نياز يك ساعت بعد تكرار مي شود.

اشکال داروئي

Drop: 60 mg/15 ml
Injection: 10 mg/2 ml
Tablet:10 mg

پروژسترون (Progesterone)
________________________________________________________________________________​______________________

گروه داروئي
هورمون های جنسی

موارد مصرف

پروژسترون براي درمان آمنوره يا فقدان قاعدگي و خونريزيهاي غير طبيعي رحم كه به علت عدم تعادل هورموني ايجاد شده باشند و نيز در عدم وجود اختلال ارگانيك مثل فيبروئيد زير مخاطي و يا سرطان رحم و نيز به عنوان كنتراسپتيو در اشكال مختلف به كار مي رود. ديگر موارد مصرف پروژسترون شامل كنترل منوراژي، افزايش ظرفيت تنفسي در بيماران دچار سندرومPickwickian، زايمان زودرس، آندومتريوز، سندروم پيش از قاعدگي و در زنان فاقد تخمدان براي آماده كردن رحم جهت پذيرش تخمك بارور شده در خارج از بدن مي باشد.
مکانيسم اثر

اين دارو با اتصال به گيرنده هاي خود در نزديكي هسته سلول، موجب افزايش ساخت پروتئين مي گردد. پروژسترون با مهار آزاد شدن گنادوتروپين هاي هيپوفيزي از بلوغ فوليكول و تخمك گذاري جلوگيري و با ايجاد تغييرات ترشحي در آندومتر موجب جلوگيري از بارداري مي شود.

فارماکوکينتيک

محلول روغني پروژسترون بعد از تزريق به سرعت جذب مي شود ولي سرعت جذب آن براي اثر مطلوب كافي نيست. دارو عمدتاً در كبد غير فعال شده و از ادرار دفع مي شود. پروژسترون داراي نيمه عمر حدود 5 دقيقه مي باشد.

موارد منع مصرف

در صورت وجود اختلالات ترومبوآمبوليك، سرطان پستان، خونريزي واژن و سقط فراموش شده نبايد از پروژسترون استفاده شود. تجويز داخل رحمي پروژسترون به جهت جلوگيري از بارداري در مواردي مانند آبستني، سابقه آبستني نابجا، وجود بيماري هاي التهابي لگن و يا سابقه آن، وجود يا سابقه بيماري هاي قابل انتقال آميزشي مثل سوزاك و عفونت هاي كلاميديايي، آندوكارديت بعد از زايمان و يا سقط عفوني، اكتينوميكوز دستگاه تناسلي، ايدز و نيز نياز به درمان با كورتيكواستروئيدها نبايد صورت گيرد.


هشدارها

1. در صورت كاهش شديد بينائي، بيرون آمدگي چشم، دوبيني، ميگرن، بروز اختلالات ترومبوتيك مثل ترومبوفلبيت، اختلالات مغزي عروقي، آمبولي ريوي و ترومبوز شبكيه چشم بايد تجويز پروژسترون تزريقي قطع شود.
2. احتمال بروز آبستني نابجا با كاشت داخل رحمي پروژسترون بيشتر از ساير روشهاي جلوگيري از بارداري است. اين احتمال بويژه در جراحي لگن، آندومتريت و آندومتريوز افزايش مي يابد.
3. قبل از تزريق پروژسترون بايستي آزمايشات فيزيكي پستان و معاينه وضعيت لگن انجام شود.
4. در صورت وجود بيماري هايي مثل صرع، ميگرن، آسم، اختلال قلبي و كليوي و نيز سابقه افسردگي رواني و ديابت، با احتياط تجويز شود.
5. در صورت نياز به تجويز استروژن، بهتر است تجويز پروژسترون را در دو هفته بعد از استروژن آغاز نمود. چنانچه طي تجويز پروژسترون خونريزي قاعدگي آغاز شود، بايستي تزريق پروژسترون قطع گردد.

عوارض جانبي

خونريزي هاي نامنظم، لكه بيني، تغيير در جريان خون قاعدگي، فقدان قاعدگي، خيز، تغييرات وزن، تغيير ترشحات دهانه رحم، يرقان ناشي از توقف صفرا، بثورات جلدي، كلوآسما و افسردگي از عوارض جانبي دارو هستند.

تداخل داروئي

مصرف همزمان پروژستين ها با بروموكريپتين موجب ترشح بيش از حد و خودبه خودي شير مي گردد. تركيبات القاء كننده آنزيم هاي كبدي مثل كاربامازپين و فني توئين موجب كاهش كارآيي پروژستين ها مي شوند.

مقدار مصرف

پروژستين در آمنوره ثانويه به ميزان 10-5 ميلي گرم براي 8-6 روز متوالي داخل عضلاني تجويز مي شود. در صورتي كه فعاليت تخمدان كافي باشد، 72-48 ساعت پس از قطع دارو خونريزي ديده مي شود. درخونريزي هاي ناشي از اختلال عملكرد رحميmg/day 10-5 به مدت 6 روز مصرف و خونريزي طي 6 روز قطع مي شود.

اشکال داروئي

Injection: 25 mg/ml
Injection : 50 mg/ml

نالوکسان هیدروکلراید
________________________________________________________________________________​_______________________

نام ژنريک
Naloxone Hydrochloride
گروه داروئي
Chelators Antidots and Antagonists
آنتی دوت ها،شلات کننده ها و آنتاگونیست ها

موارد مصرف

نالوكسان براي برطرف كردن تضعيف تنفسي ناشي از داروهاي شبه ترياك جهت درمان مسموميت با تركيبات اوپيوئيد و همچنين به عنوان داروي كمكي در درمان شوك سپتيك مي‌شود.

مکانيسم اثر

اين دارو مسدد گيرنده ميكرواپيوئيدي مي‌باشد. و از اين طريق ، مانع اثراتي از داروهاي شبه ترياك كه از طريق تحريك اين گيرنده اعمال مي‌شود. (ازجمله تضعيف مركز تنفس در سيستم اعصاب مركزي) مي‌شود.

فارماکوکينتيک

زمان شروع اثر دارو از تزريق عضلاني 5-2 دقيقه و پس از تزريق وريدي 2-1 دقيقه است . طول مدت اثر اين دارو بعد از تزريق 2-1 ساعت مي‌باشد. در كبد متابوليزه و متابوليت‌هاي آن از ادرار دفع مي‌شوند. نيمه عمر دارو 64 دقيقه مي‌باشد.

هشدارها

. اين دارو در افراد مبتلا به بيمار‌ي‌هاي قلبي-عروقي يا مصرف داروهاي سمي براي قلب و يا افراد داراي وابستگي‌ها فيزيكي به داروهاي شبه ترياك بايد با احتياط فراوان مصرف شود.
2. تجويز اين دارو در بيماران وابسته به داروهاي شبه ترياك موجب بروز علايم قطع مصرف مي‌گردد.
3. از آنجايي كه اين دارو داراي طول اثر كوتاهي مي‌باشد. در موقع تجويز بعد از جراحي ، مقدار دارو در هر بيمار بايد به طور جداگانه تنظيم شود تا ضمن حفظ اثر ضد دردي كافي داروي شبه ترياك ، ضعف تنفسي نيز برطرف شود.


عوارض جانبي

تهوع و استفراغ،افزايش ضربان قلب و فيبريلاسيون از عوارض جانبي اين دارو مي‌باشند.

مقدار مصرف

بزرگسالان: در درمان مسموميت با اوپيوئيد‌ها، 2-4/0 ميلي‌گرم به صورت مقدار واحد تزريق وريدي ، عضلاني يا زير جلدي مي‌شود. در درمان ضعف تنفسي ناشي از داروهاي اوپيوئيدي ، 2/0-1/0 ميلي‌گرم هر 3-2 دقيقه تزريق وريدي مي‌شود. درمان شوك سپتيك mg/kg0/2-0/03 از راه وريدي تزريق مي‌شود و سپس mg/kg0/3-0/03 در ساعت به مدت 24-1 ساعت انفوريون وريدي مي‌گردد.
كودكان: در درمان مسموميت با تركيبات اوپيوئيدي mcg/kg10 از راه وريدي ، عضلاني يا زير جلدي تزريق مي‌شود. در درمان ضعف تنفسي 10-5 ميكروگرم هر 3-2 دقيقه تا زمان حصول تهويه مناسب تزريق وريدي مي‌شود. در نوزادان، mcg/kg10 از راه وريدناف ، عضلاني يا زير جلدي تزريق مي‌شود.

اشکال داروئي

Injection:0.4mg/ml

هپارین (Heparin)
________________________________________________________________________________​_______

گروه داروئي
Cardiovascular Drugs
داروهای قلبی عروقی
موارد مصرف

هپارین در پیشگیری و درمان ترومبوز وردهای عمقی و ترومبوآمبولی ریوی، جلوگیری از انعقاد خون در گردش خون خارج بدن طی جراحی قلب و روش‌های دیالیز، به عنوان داروی کمکی در درمان آمبولی شریانی محیطی و کاهش خطر بروز ترومبوز مغزی و مرگ در بیمارانی که دچار حمله پیشرونده شدید و ناگهانی می‌شوند، مصرف می‌شود.

مکانيسم اثر

هپارین، به صورت غیر مستقیم در جایگاههای متعدد در هر دو راه داخلی و خارجی انعقاد خون اثر کرده و عمل مهار کننده آنتی ترومبین III( کوفاکتور هپارین ) را بر چندین فاکتور انعقادی فغال شده، از جمله ترومبین ( فاکتور IIA)IXa، Xa، XIa، XIIa تشدید می‌کند. مهار فاکتور فعال شده Xa با تولید ترومبین تداخل کرده و در نتیجه اعمال مختلف ترومبین را در انعقاد خون مهار می‌کند. هپارین همچنین تشکیل کمپلکس آنتی‌ترومبین III ترومبین را تسریع می‌نماید و با این عمل، ترومبین را غیر فعال کرده مانع تبدیل فیبرینوژن به فیبرین می‌گردد. هپارین از طریق مهار فعال شدن فاکتورهای تثبیت کننده فیبرین توسط ترومبین، از تشکیل لخته فیبرینی پایدار جلوگیری می‌کند.

فارماکوکينتيک

پیوند هپارین به پروتئین بسیار زیاد است. متابولیسم دارو کبدی است. نیمه عمر هپارین بطور متوسط 5/1 ساعت است. در صورت تزریق مستقیم وریدی، شروع اثر دارو فوری است. در تزریق زیر جلدی، شروع اثر معمولاً به صورت متابولیت و از طریق کلیه دفع می‌شود.

موارد منع مصرف

این دارو در بیماران مبتلا به هموفیلی و سایر اختلالات خونی، کمی پلاکت خون، اولسرپیتیک، خونریزی اخیر مغزی، زیادی شدید فشار خون، بیماری شدید کبد، آنوریسم، نارسایی کلیه، پس از صدمات شدید یا جراحی اخیر، و حساسیت به هپارین، موارد تهدید به سقط و خونریزی عروق مغزی نباید مصرف شود.

هشدارها

1- این دارو در موارد زیر باید با احتیاط مصرف شود:
بیحسی منطقه‌ای یا انسداد اعصاب ناحیه کمر، دیسکرازی خونی بخصوص کمی پلاکت‌های خون، زایمان اخیر، آندوکاردیت تحت حاد باکتریایی، جراحی‌های اخیر اعصاب یا چشم یا در مواردی که نیاز به عمل جراحی اعصاب یا چشم وجود دارد، پریکاردیت یا نشت مایع به پریکارد،عیب شدید کار کلیه، جراحی عمده یا زخم‌هایی که سبب به وجود آمدن سطوح باز و وسیع می‌شوند، صدمه شدید به ویژه به دستگاه عصبی مرکزی، سوراخ شدگی نخاع، زخم یا سایر ضایعات فعال گوارشی، ادراری، تنفسی، واسکولیت شدید و عیب شدید کار کبد.
2- توصیه می‌شود در بیمارانی که هپارین مصرف می‌کنند، از تزریق عضلانی سایر داروها، به دلیل احتمال بروز هماتوم و خونریزی در اطراف محل تزریق خودداری شود. 3- خونریزی از لثه ممکن است نشانه مصرف بیش از حد هپارین باشد. درمان با هپارین خطر بروز خونریزی موضعی طی جراحی‌های دهان و پس از آن را افزایش می‌دهد.
4- از آنجا که هپارین از بافت‌های حیوانی تهیه می‌شود، توصیه می‌شود در بیمارانی که سابقه حساسیت یا آسم دارند، ابتدا مقدار آزمایشی 1000 واحد قبل از شروع درمان تزریق شود.
5- در صورت استفاده از برنامه درمانی با مقادیر کامل هپارین، مقدار مصرف دارو باید با توجه به نتایج آزمون‌های انعقاد خون برای هر فرد تنظیم شود.

عوارض جانبي

خونریزی، نکروز پوست، کمی پلاکت خون، واکنش‌های حساسیتی ( از جمله کهیر، آنژیوادم و آنافیلاکسی) ، پوکی استخوان پس از مصرف طولانی این دارو گزارش شده است.

تداخل داروئي

مصرف همزمان هپارین با اسید والپروئیک به علت مهار عملکرد پلاکت‌ها ممکن است موجب خونریزی شود. متی‌مازول و پروپیل تیواوراسیل باعث کاهش پروترومبین خون می‌شوند. لذا مصرف همزمان این داروها با هپارین ممکن است باعث افزایش اثر ضد انعقادی شود.مصرف همزمان داروهای ترومبولیتیک، مانند استرپتوکیناز و اوروکیناز با داروهای ضد انعقاد، خطر خونریزی را افزایش می‌دهد. مصرف همزمان هپارین با پروبنسید اثر ضد انعقادی دارو را افزایش و طولانی می‌کند.

نکات قابل توصيه

1- برای به دست آوردن حداکثر اثر بخشی دارو و کاهش امکان خونریزی، دستورات مربوط به مصرف دارو باید کاملاً رعایت شود.
2- در طول درمان با هپارین، از مصرف اسید استیل سالیسیلیک یا داروهای حاوی آن، ایبوپروفن و سایر داروهائی که بر روی پلاکت‌ها موثرند، باید خودداری شود.
3- پزشک و دندانپزشک باید از مصرف این دارو آگاه شوند.
4- به منظور بررسی پیشرفت درمان، ملاقات با پزشک و انجام آزمون‌های انعقاد خون بطور منظم ضروری است.

مقدار مصرف

بزرگسالان : برنامه درمانی با مقدار کامل : از راه زیر جلدی، ابتدا 000/20 – 000/10 واحد به صورت عمیق ( داخل چربی ) و سپس هر 8 ساعت 000/10- 8000 واحد یا هر 1 ساعت 000/20- 000/15 واحد یا با توجه به نتایج آزمون‌های انعقادی تزریق می‌شود. از راه وریدی، ابتدا 000/10-5000 واحد یا u/kg100 هر 4 ساعت یا با توجه به نتایج آزمون‌های انعقادی تزریق ‌می‌شود. از راه انفوزیون وریدی مقدار 000/40 – 000/20 واحد در 1000 میلی لیتر محلول کلرور سدیم ایزوتونیک تزریقی در مدت زمان بیش از 24 ساعت مصرف می‌شود. سرعت انفوزیون، اغلب 1000 واحد در هر ساعت است.
برنامه درمانی با مقادیر کم :
مقدار 5000 واحد 2 ساعت قبل از جراحی و 12-8 ساعت پس از آن به مدت حداکثر 7 روز به صورت زیر جلدی عمیق ( داخل چربی) تزریق می‌شود.
کودکان : از راه وریدی، ابتدا u/kg10-50 هر 4 ساعت یا بر اساس نتایج آزمون‌های انعقادی تزریق می‌شود. از راه انفوزیون وریدی، ابتداu/kg50 به صورت مقدار حمله‌ای و سپس u/kg100 هر 4 ساعت یا بر اساس نتایج آزمون‌های انعقادی تزریق می‌شود.

اشکال داروئي

Injection : 5000u/ml
Injection : 10,000u/ml

دوپامین هیدروکلراید (Dopamine Hydrochloride)
________________________________________________________________________________​_____________________

گروه داروئي
Cardiovascular Drugs
داروهای قلبی عروقی
موارد مصرف

دوپامین برای درمان شوک کاردیوژنیک ناشی از سکته یا جراحی قلب استفاده می شود. در شوک سپتیک، مقادیر اندک دوپامین ممکن است همراه با نوراپی نفرین برای حفظ جریان خون کلیوی تجویز گردد.

مکانيسم اثر

این دارو با تحریک گیرنده های بتا- یک آدرنرژیک در عضله قلب، اثر اینوتروپیک مثبت خود را اعمال می کند. دوپامین با تحریک گیرنده های پس سیناپسی دوپامین -1 در عروق عضلات صاف و کلیه باعث گشادی عروق و افزایش دفع سدیم می شود. به علاوه، با تحریک هر دو گیرنده آلفا یک و دو باعث انقباض عروق می شود.

فارماکوکينتيک

دوپامین بعد از تجویز وریدی به سرعت در بدن توزیع شده و در کبد، کلیه ها و پلاسما توسط منوآمین اکسیداز و کاتکول متیل ترانسفراز به متابولیت های غیر فعال تبدیل می شود. نیمه عمر پلاسمایی و حذفدارو به ترتیب 2و 9 دقیقه می باشد.
تفاوت های فردی در کلیرانس دوپامین وجود دارد که تا حدی ناشی از غیر طبیعی بودن عملکرد اعضایی مثل کبد یا کلیه ( که باعث کاهش کلیرانس دوپامین می گردد) می باشد. 80% از دارو طی 24 ساعت اول به شکل متابولیت ها از طریق کلیه ها دفع می گردد.

موارد منع مصرف

در موارد تاکی آریتمی و فئوکروموسیتوم نباید شود.

هشدارها

1- قبل از تجویز دوپامین به بیمارانی که دچار شوک شده اند و یا در انفارکتوس میوکارد، باید کمی حجم خون تصیح گردد.
2- برای بیمارانی که داروی مهار کننده آنزیم مونوآمین اکسیداز دریافت می کنند، نباید دوپامین تجویز کرد. در صورت ضرورتباید با کمترین میزان ممکن دارو را تجویز نمود.
3- در شوک ناشی از سکته قلبی باید از مقادیر کم ( کمتر از 5 میکروگرم در دقیقه ) دوپامین استفاده نمود، چون مقادیر بیشتر با انقباض عروق باعثبدتر شدن نارسایی قلب می شود.
4- در موقع انفوزیون وریدی دوپامین، در صورت نشت مقادیر زیاد دوپامین به بافت های اطراف، نکروز ایجاد می گردد.

عوارض جانبي

بروز عوارضی مثل تهوع، استفراغ، تنگی عروق محیطی، کاهش فشار خون، افزایش فشار خون، افزایش ضربان قلب، درد آنژینی و آریتمی و ندرتاً پلی یوریا با این دارو گزارش شده اند.

تداخل داروئي

بروز عوارضی مثل تهوع، استفراغ، تنگی عروق محیطی، کاهش فشار خون، افزایش فشار خون، افزایش ضربان قلب، درد آنژینی و آریتمی و ندرتاً پلی یوریا با این دارو گزارش شده اند.

تداخل داروئي

تجویز همزمان این دارو با داروهای ضد افسردگی مهار کننده آنزیم مونوآمین اکسید از ممکن است موجب افزایش شدید فشار خون گردد.


نکات قابل توصيه

1- نشت دوپامین به بافت های اطراف رگ، با تزریق موضعی فنتولامین تا حداکثر 12 ساعت پس از نشت به طور موفقیت آمیزی قابل درمان است.
2- در صورت بروز عوارض جانبی دوپامین، به دلیل کوتاه بودن نیمه عمر این دارو، با کم کردن سرعت انفوزیون یا قطع آن این عوارض سریعاً بر طرف می شوند.
3- دارو قبل از تزریق باید رقیق گردد.

مقدار مصرف

از طریق انفوزیون وریدی ابتدا تا mcg/kg/min5-2 مصرف می شود.

اشکال داروئي

Injection : 200mg
Injection : 5ml

آرش جان ممنون بخاطر مطلب عالی که تو این بخش زدید
واقعا مفید و کاربردیه
من خودم به شخصه دوستانی را که در مورد اورژانس و کارهای درمانی اون مطلب لازم دارن را توصیه به حضور در این بخش می کنم و خیلی از دوستان را میشناسم که تو پروژه های دانشجویی اورژانس و پرستاریشون از این بخش مطلبشون را استخراج کردن.
ممنون برای همه چی
یا علی