تالارگفتمان پایگاه اینترنتی امدادگران ایران

کلسیم گلوکونات (Calcium Supplements)
________________________________________________________________________________​____________________

گروه داروئي
Electrolytes
الکترولیت ها

موارد مصرف

كلسيم تزريقي براي درمان كمي كلسيم خون در بيماريهايي كه نياز به افزايش سريع غلظت يون كلسيم در سرم دارند، مانند تتاني ناشي از كمي كلسيم خون در نوزادان،تتاني ناشي از كمبود هورمون پاراتيروئيد، تتاني ناشي از كمي كلسيم خون به علت نيش حشرات يا واكنشهاي حساسيتي، نشانه هاي حاد دردهاي كوليك ناشي از مسموميت با سرب، كمبود ويتامين D و آلكالوز ،بمنظور تنظيم الكتروليت، در احياي قلبي به ويژه پس از عمل جراحي قلب باز، به منظور تقويت قدرت انقباضي ميوكارد پس از خاتمه فيبريلاسيون دهليزي و بطني يا زماني كه پاسخ كافي به اپي نفرين تزريقي وجود ندارد، بمنظور كاهش يا برطرف نمودن اثرات مضعف قلبي ناشي از زيادي پتاسيم خون و همچنين به عنوان پادزهر در درمان مسموميت با منيزيم مصرف مي شود. فراورده هاي خوراكي حاوي كلسيم به منظور جبران كمي كلسيم در بيماري هايي مانند كم كاري مزمن پاراتيروئيد، نرمي استخوان، راشي تيسم و كمي ثانويه كلسيم خون پس از مصرف داروهاي ضد تشنج مصرف مي شوند. اگر كمي مزمن كلسيم خون ناشي از كمبود ويتامين D باشد، املاح خوراكي كلسيم به عنوان مكمل غذايي در افرادي كه مقادير كافي كلسيم دريافت نمي كنند و همچنين به عنوان داروي كمكي براي پيشگيري و درمان پوكي استخوان مصرف مي شوند.

مکانيسم اثر


كلسيم براي عملكرد صحيح دستگاه عصبي، عضلاني و اسكلتي ضروري است. كلسيم در عملكرد طبيعي قلب، كليه، تنفس، انعقاد خون و نفوذپذيري مويرگها و غشاءسلولي نقش مهمي را ايفا مي كند. كلسيم همچنين به تنظيم آزادسازي و ذخيره هاي ناقلهاي عصبي و هورمون ها، برداشت و اتصال اسيدهاي آمينه،جذب ويتامين B12 و ترشح گاسترين كمك مي كند.

فارماکوکينتيک

تقريباً 30-20 درصد كلسيم در روده كوچك جذب مي شود كه اين امر به حضور متابوليت هاي ويتامينpH,D روده و فاكتورهاي رژيم غذايي مانند پيوند كلسيم به فيتاتها و فيبرها بستگي دارد. جذب كلسيم در صورت وجود كمبود كلسيم يا در بيماراني كه رژيم غذايي با كلسيم كم دريافت مي كنند، افزايش يافته و در بيماران مبتلا به فقدان يا كمبود اسيد معده كاهش مي يابد. پيوند كلسيم به پروتئين پلاسما تقريباً 45 درصد است. 20 درصد كلسيم از راه كليه و 80 درصد آن از راه مدفوع دفع مي شود.


موارد منع مصرف

فراورده هاي حاوي كلسيم در زيادي اوليه يا ثانويه كلسيم خون، افزايش كلسيم ادرار، سنگهاي كلسيمي در كليه، ساركوئيدوز و مسموميت با ديژيتال نبايد مصرف شود.

هشدارها

1. فراورده هاي حاوي كلسيم در موارد دهيدراسيون يا عدم تعادل ساير الكتروليت ها ،سابقه سنگهاي كليوي، عيب مزمن كار كليه، عيب كار قلب و فيبريلاسيون بطني در طول احياي قلب بايد با احتياط مصرف شود.
2. در حين درمان كمبود بيش از حد كلسيم خون، اندازه گيري ميزان كلسيم سرم در فواصل منظم ضروري است.

عوارض جانبي

اختلالات خفيف گوارشي با مصرف خوراكي و براديكاري،آريتمي و تحريك پس از تزريق وريدي از عوارض جانبي مهم املاح كلسيم مي باشند. كاهش فشار خو ن، برافروختگي يا احساس گرما، ضربان نامنظم قلب، تهوع يا استفراغ، قرمزي پوست، درد يا سوزش در محل تزريق، تعريق، گزگز و كاهش فشار خون با تزريق املاح كلسيم گزارش شده است.

تداخل داروئي

مصرف همزمان ساير فراورده هاي حاوي كلسيم با اين داروها ممكن است سبب افزايش غلظت كلسيم سرم، بويژه در بيماران مبتلا به عيب كار كليه شود. مصرف همزمان املاح تزريقي كلسيم با ديگوكسين ممكن است خطر بروز آريتمي قلبي را افزايش دهد. املاح تزريقي كلسيم ممكن است اثرات سولفات منيزيم تزريقي را خنثي نمايند. همچنين در صورت مخلوط نمودن ملح كلسيم با سولفات منيزيم، امكان رسوب سولفات كلسيم وجود دارد. فراهمي زيستي فني توئين و كلسيم بعلت تشكيل احتمالي يك كمپلكس غير قابل جذب كاهش مي يابد. جذب تتراسيكلين هاي خوراكي بعلت تشكيل كمپلكس هاي غير قابل جذب و افزايش pH داخل معده، ممكن است كاش يابد.

نکات قابل توصيه

1. قرص ها بايد5/1-1 ساعت پس از غذا مصرف شوند.
2. در صورت امكان، از مصرف اين داروها طي 2-1 ساعت پس از مصرف ساير داروهاي خوراكي بايد خودداري شود.
3. از مصرف همزمان ساير فراورده هاي حاوي كلسيم، فسفات، منيزيم يا ويتامين D بايد خودداري شود.
4. از مصرف همزمان فراورده هاي خوراكي اين داروها با مواد غذايي حاوي فيبر و غلات بايد خودداري شود.
5. به منظور تأمين نياز روزانه به كلسيم ، رژيم غذايي مناسب بر مصرف فراورده هاي حاوي كلسيم ترجيح داده شود.
6. در صورت نياز، مصرف ويتامين D به ميزان كافي و قرار گرفتن در معرض نور خورشيد به منظور افزايش جذب كلسيم توصيه مي شود.
7. بمنظور جلوگيري از افزايش غلظت كلسيم در خون و ايست قلبي، دارو بايد به آهستگي تزريق وريدي شود.
8. بروز عوارض جانبي اغلب بعلت تزريق سريع وريدي است. با ظهور اختلالات در الكتروكارديوگرام و اظهار ناراحتي از سوي بيمار، تزريق دارو بايد بطور موقت قطع شود و پس از آن طبيعي شدن امواج و رفع ناراحتي بيمار، ادامه يابد.

مقدار مصرف

مقدار مصرف مجاز كلسيم در روز به ترتيب زير مي باشد:
شيرخواران و كودكان با سن كمتر از 3 سال:800-400 ميلي گرم، كودكان بين 10-4 سال: 800 ميلي گرم، نوجوانان و بزرگسالان:1200-800 ميلي گرم، زنان باردار و شيرده:1200 ميلي گرم.
براي پيشگيري از كمي كلسيم خون از راه خوراكي، مقادير فوق مورد استفاده قرار مي گيرد. بعنوان درمان كمي كلسيم خون، مقدار مصرف بر اساس شدت كمبود كلسيم درهر بيمار توسط پزشك بايد تعيين شود.
براي پيشگيري از كمي كلسيم خون، مقدار مصرف بر اساس نياز بيمار تعيين و انفوزيون وريدي مي شود. در درمان كمي كلسيم خون و تأمين الكتروليت حدود 1 گرم گلوكونات كلسيم بطور آهسته و با سرعت حداكثر تا 5 ميلي ليتر در دقيقه تزريق وريدي مي شود و در صورت نياز، تا زماني كه تتاني كنترل شود، مصرف آن را مي توان تكرار نمود.
بعنوان پائين آورنده پتاسيم يا منيزيم خون، مقدار 2-1 گرم بطور آهسته و با سرعت حداكثر تا 5 ميلي ليتر در دقيقه تزريق وريدي مي شود. در طول درمان، مقدار مصرف دارو بايد بر اساس پيگيري منظم وضعيت بيمار توسط الكتروكارديوگرام تنظيم شود.

اشکال داروئي

Film Coated Tablet:
Calcium (as Corbonate) 500 mg + Vitamin D 200 IU
Coated Tablet : Calcium (as Carbonate) 500 mg
Tablet: Calcium (as Gluconate) 45 mg
Tablet: Calcium Dobesilate 250 mg
Effervescent Tablet: 500 mg
(Calcium Forte)(Calcium Lactate Gluconate 2.94g +Calcium Carbonate 0.3 g)

لیدوکائین (Lidocaine (Systemic
________________________________________________________________________________​___________________

گروه داروئي
Cardiovascular Drugs
داروهای قلبی عروقی

موارد مصرف

اين دارو درمان آريتمي بطني، به ويژه پس از سكته قلبي، مصرف مي‌شود.

مکانيسم اثر

ليدوكائين با اثر مستقيم بر بافت، به خصوص شبكه پوركنژ (بدون دخالت سيستم اعصاب خودكار)،‌سبب كاهش دپولاريزاسيون، خودكاري و تحريك‌پذيري بطن طي مرحله دياستوليك مي‌شود.

فارماکوکينتيک

پس از تزريق عضاني، تقريباً به طور كامل جذب مي‌شود. ليدوكائين به سرعت در بدن توزيع مي‌يابد. 90 درصد دارو در كبد متابوليزه مي‌شود. نيمه‌عمر دارو 2-1 ساعت و وابسته به مقدار مصرف است. اثر دارو بعد از تزريق عضلاني پس از 15-5 دقيقه و از راه وريدي بلافاصله شروع مي‌شود. زمان لازم براي رسيدن به غلظت يكنواخت پلاسمايي در انفوزيون مداوم وريدي 4-3 ساعت است. اين زمان در بيماراني كه دچار سكته قلبي شده‌اند، حدود 10-8 ساعت است. طول اثر دارو از راه وريدي 20-10 دقيقه و از راه عضلاني 90-60 دقيقه است. دفع ليدوكائين كليوي است.

موارد منع مصرف

اين دارو در سندرم Adams-Stakes و بلوك شديد قلبي از جمله دهليزي-بطني، داخل بطني يا بلوك سينوسي-دهليزي نبايد مصرف شود.

هشدارها

1- اين دارو درموارد زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود: نارسايي احتقاني قلب، كاهش جريان خون كبد، شوك و كاهش حجم خون،‌ انسداد ناقص قلب، برادي كاردي سينوسي و سندرم W-PW
2- كاهش مقدار مصرف دارو در بيماران مبتلا به نارسايي احتقاني قلب، عيب كار كبد و پس از جراحي قلب ضروري است.
3- بررسي نوار قلبي بيمار در طول مصرف دارو به منظور كمك به تنظيم مقدار مصرف دارو و تعيين مسموميت با آن ضروري است.

عوارض جانبي

سرگيجه، پارستزي يا خواب‌آلودگي ( به ويژه در صورت تزريق سريع دارو) با مصرف اين دارو گزارش شده است. همچنين اغتشاش فكر، ضعف تنفسي و تشنجات، كاهش فشار خون و برادي كاردي و حساسيت مفرط نيز مشاهده شده است.

تداخل داروئي

مصرف همزمان داروهاي ضد تشنج هيدانتوئيني با ليدوكائين ممكن است باعث بروز اثر اضافي مضعف قلبي شود. داروهاي ضدتشنج هيدانتوئيني ممكن است متابوليسم كبدي ليدوكائيدن را تسريع نمايند.

نکات قابل توصيه

1- در صورت بروز علائم حمله قلبي، بلافاصله بايد به پزشك مراجعه شود.
2- هم زمان با مصرف ليدوكائين، پيگيري وضع بيمار با استفاده از الكتروكارديوگرام و در دسترس بودن وسايل احياء و داروهاي لازم براي معالجه واكنش‌هاي جانبي ضروري است.
3- ليدوكائين نبايد هنگام انتقال خون، به آن اضافه شود.

مقدار مصرف

بزرگسالان: به عنوان ضد آريتمي، براي انفوزيون مداوم وريدي (معمولاً پس از يك مقدار حمله‌اي)، mg/kg0/05-0/02 با سرعت mg/min4-1 مصرف می شود. جهت تزریق مستقیم وریدی، در بزرگسالان مقدار mg/kg1 به عنوان مقدار حمله ای با سرعت mg/min 50-25 تزريق مي‌شود كه در صورت نياز هر 5 دقيقه تكرار مي‌شود. معمولاً پس از تزريق مستقيم وريدي، انفوزيون مداوم وريدي به منظور حفظ اثر ضدآريتمي شروع مي‌شود.

اشکال داروئي

Injection(5ml, 50ml): 1%, 2%
Injection: 5% + Dextrose 7.5% for Infusion: 20%
For Infusion(50ml): 4%

فورسماید (Furosemide)
________________________________________________________________________________​____________

گروه داروئي
Cardiovascular Drugs
داروهای قلبی عروقی

موارد مصرف

فوروزمايد در درمان خيز (همراه با نارسايي احتقاني قلب، سيروز كبدي و بيماري كليوي) و كم‌ادراري ناشي از نارسايي كليوي و زيادي خفيف تا متوسط فشار خون و به عنوان داروي كمكي در درمان بحران زيادي فشار خون مصرف مي‌شود.

فارماکوکينتيک

تقريباً 70-60 درصد از فوروزمايد پس از مصرف خوراكي جذب مي‌شود.
غذا ممكن است سرعت جذب را بدون تغيير اثر مدري، كم كند. پيوند فوروزمايد به پروتئين بسيار زياد است. نيمه عمر دارو 1-5/0 ساعت است. متابوليسم دارو كبدي است. اثر دارو از راه خوراكي پس از 60-20 دقيقه و از راه تزريق وريدي پس از 5 دقيقه شروع مي‌شود. زمان لازم براي رسيدن به اوج اثر مدر دارو، از راه خوراكي 2-1 ساعت و از راه وريدي طي 30 دقيقه است. اوج اثر كاهنده فشار خون اين دارو تا چند روز پس از شروع درمان ظاهر نمي‌شود. طول اثر دارو از راه خوراكي 8-6 ساعت و از راه وريدي 2 ساعت است. 88 درصد فوروزمايد از راه كليه و 12 درصد از راه صفرا و مدفوع دفع مي‌شود.

هشدارها

1- اين دارو در موارد بي‌ادراري و عيب كار كليه بايد با احتياط فراوان مصرف شود.
2- اين دارو ممكن است سبب بروز كمي پتاسيم و سديم خون شود.
3- بيماران سالخودره ممكن است به اثرات اين دارو بر روي فشار خون و الكتروليت‌ها حساس‌تر بوده و در معرض خطر بروز كلاپس گردش خون و حملات ترومبوآمبولي باشند.

عوارض جانبي

كمي سديم خون، كمي پتاسيم خون و كمي منيزيم خون، آلكالوز ناشي از كمي كلرور خون، افزايش دفع كلسيم، كاهش فشار خون،تهوع، اختلالات گوارشي، افزايش اوره خون و نقرس، افزايش موقت غلظت كلسترول و تري گليسريد پلاسما بامصرف اين دارو گزارش شده است.

تداخل داروئي

مصرف همزمان ليتيم با فوروزمايد ممكن است موجب بروز مسموميت ناشي از ليتيم شود.اثرات ضد انعقادي داروهاي ضد انعقاد در صورت همزمان با فوروزمايد ممكن است افزايش يابد.

نکات قابل توصيه

1- مصرف اين دارو حتي در صورت احساس بهبودي بايد ادامه يابد.
2- اين دارو افزايش فشار خون را درمان نمي‌كند، بلكه آن را كنترل مي‌نمايد. از اين رو مصرف اين دارو ممكن است تا آخر عمر ضروري باشد.
3- در طول مصرف اين دارو، احتمال بروز كمي پتاسيم خون وجود دارد، از اين رو ممكن است مصرف مكمل‌هاي پتاسيم ضروري باشد.
4- در هنگام ايستادن به مدت طولاني، انجام فعاليت جسماني يا در هواي گرم، به علت اثر كاهنده فشار خون در حالت ايستاده، بايد احتياط شود.
5- به عنوان پايين‌آورنده فشار خون، از مصرف ساير داروها به خصوص داروهاي مقلد سمپاتيك كه نياز به نسخه پزشك ندارند، بايد خودداري شود.
6- اگر برنامه مصرف دارو يك بار در روز باشد، به منظور جلوگيري از تكرار ادرار در طول شب، اين دارو بايد صبح مصرف شود.
7- اگر فوروزمايد به رژيم درماني فشار خون اضافه شود، به منظور جلوگيري از افت شديد آن، كاهش مقدار مصرف ساير داروهاي كاهنده فشار خون ممكن است ضروري باشد.
8- اگر كم‌ادراري باحداكثر مصرف اين دارو به مدت 24 ساعت ادامه داشته باشد، توصيه مي‌شود مصرف دارو قطع شود.
9- احتمال بروز حساسيت به نور بامصرف فوروزمايد وجود دارد. از تماس بيش از حد بانور خورشيد بايد خودداري شود.
10- در صورت فراموش شدن يك نوبت مصرف دار، به محض به ياد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود، مگر اين كه تقريباً زمان مصرف نوبت بعدي فرا رسيده باشد. در اين صورت مقدار مصرف بعدي نبايد دو برابر گردد.

مقدار مصرف

خوراكي:
بزرگسالان: در درمان بي‌ادراري ابتدا 80-20 ميلي‌گرم به صورت مقدار واحد مصرف مي‌شود كه سپس هر –6 ساعت مقدا ر40-20 ميلي‌گرم به مقدار مصرف اضافه مي‌شود تا پاسخ مطلوب حاصل شود. مقدار نگهدارنده اين دارو به صورت مقدار واحد يا در 3-2 مقدار منقسم يك روز در ميان یا 4-2 روز متوالي، يك بار در هفته تجويز مي‌شود. به عنوان كاهنده فشار خون، ابتدا 40 ميلي‌گرم 2 بار در روز و سپس مقدار مصرف بر اساس پاسخ بيمار تنظيم مي‌شود. بيشينه مقدار مصرف تا mg/day600 است.
كودكان: ابتدا mg/day2 به صورت مقدار واحد مصرف مي شود وسپس هر 8-6 ساعت mg/day2-1 به آن افزوده مي‌شود تا پاسخ مطلوب به دست آيد.
تزريقي
بزرگسالان: ابتدا 40-20 ميلي‌گرم به صورت مقدار واحد تزريق عضلاني يا وريدي مي‌شود و سپس هر 2 ساعت تا حصول پاسخ كافي، مقدار 20 ميلي‌گرم افزوده مي‌شود. مقدار نگهدارنده بر اساس اندازه‌گيري غلظت سرمي تعيين مي‌شود (1 يا 2 بار در روز). در خيز حاد ريوي (بدون بحران زيادي فشار خون) به عنوان مقدار شروع 40 ميلي‌گرم تزريق وريدي مي‌شود و در صورت عدم پاسخ كافي مجدداً پس از يك ساعت 80 ميلي‌گرم تزريق مي شود. به عنوان كاهنده فشار خون در بحران زيادي فشار خون در بزرگسالاني كه كليه سالم دارند، مقدار 80-40 ميلي‌گرم و در بحران زيادي فشار خون همراه با خيز ريوي يا نارسايي حاد كليوي،‌مقدار 200-100 ميلي‌گرم به صورت وريدي تزريق مي‌شود.
كودكان: ابتدا mg/day1 به صورت مقدار واحد تزريق عضاني يا وريدي مي شود وهر 2 ساعت mg/kg به مقدار مصرف افزوده مي‌شود تا پاسخ مناسب حاصل شود.

اشکال داروئي

Scored Tablet: 40mg
Injection: (2ml, 4ml) 10 mg/ml
Infusion: 250mg/25ml

فورسماید (Furosemide) ، فروزماید هم خونده میشه.

رانیتیدین (Ranitidine)
________________________________________________________________________________​___ ____________

گروه داروئي
Gastrointestinal Drugs
داروهای گوارشی

موارد مصرف

رانيتيدين در درمان كوتاه مدت زخمهاي فعال دوازدهه يا زخم هاي فعال و خوش خيم معده، (در مقادير كم براي پيشگيري از عود زخم دوازدهه مصرف مي شود)، حالات مرضي ترشح بيش از حد اسيد معده مانند سندروم زولينگر- اليسون، برگشت محتويات معده به مري و ساير مواردي كه كاهش اسيد معده براي آن مفيد است مانند جراحي در دستگاه گوارش، مورد استفاده قرار مي گيرد.

مکانيسم اثر

اين دارو در رقابت با هيستامين در سطح گيرنده هاي H2 در سلول هاي جداره اي ترشح اسيد معده توسط غذا، پنتاگاسترين و ساير محرك هاي ترشح اسيد معده را مهار مي كند.

فارماکوکينتيک

رانيتيدين به سرعت از مجراي گوارش جذب مي گردد و در اولين عبور كبدي متابوليزه ميگردد. اوج غلظت سرمي آن در حدود 3-2 ساعت پس از مصرف مي باشد. طول اثر دارو براي كاهش ترشح اسيد 4 ساعت و در هنگام شب حدود 12 ساعت مي باشد. اين دارو از راه كليه دفع مي گردد.

هشدارها

1. بيماراني كه به سايمتيدين عدم تحمل نشان مي دهند، ممكن است اين دارو را نيز تحمل نكنند.
2. در سيروز كبدي و ناراحتي هاي كليوي متوسط تا شديد خطر بروز عوارض جانبي به خصوص عوارض عصبي دارو وجود دارد.
3. مصرف اين دارو بيش از 12 هفته مداوم توصيه نمي شود.

عوارض جانبي

عوارض اين دارو بيشتر شامل اسهال يا يبوست، سرگيجه يا سردرد و نفخ شكم است.



تداخل داروئي

جذب اين دارو در حضور آنتي اسيد ها كاهش مي يابد.
با وجود آنكه رانيتيدين در مقايسه با سايمتيدين يك مهار كننده ضعيف كننده تر آنزيم هاي كبدي است، با اين وجود در مصرف همزمان ساير داروها با اين دارو بايد احتياط كرد.

نکات قابل توصيه

1. كشيدن سيگار موجب كاهش اثر اين دارو مي شود.
2. در بيماران سالخورده يا مبتلا به نارسايي كبدي يا كليوي ممكن است به كاهش مقدار مصرف دارو نياز باشد.

مقدار مصرف

خوراكي:
بزرگسالان :در درمان قرحه خوشخيم گوارشي، قرحه ناشي از مصرف داروها، بازگشت محتويات معده به مري و سوءهاضمه مزمن مقدار 150 ميلي گرم 2 بار در روز ( صبح و شب) يا 300 ميلي گرم موقع خواب براي مدت 8-4 هفته مصرف مي شود.
در درمان سندرم زولينجر- اليسون 150 ميلي گرم 3 بار در روز تا حداكثر g/day6 در مقادير منقسم مصرف مي شود.
كودكان :در درمان قرحه گوارشيmg/day4-2 دوبار در روز تا حداكثر mg/day300 مصرف مي شود. مقدار مصرف نگهدارنده تا 150 ميلي گرم در شب مي باشد.
تزريقي: براي كاهش اسيد معده قبل از اعمال جراحي يا زايمان مقدار 150-50 ميلي گرم 2-5/0 ساعت قبل از القاي بيهوشي به صورت عضلاني يا تزريق آهسته وريدي مصرف مي شود.

اشکال داروئي

Film Coated Tablet (as HCL): 150 mg
Injection (as HCL): 25 mg/ml

کلروپرومازین (Chlorpromazine)
________________________________________________________________________________​______________

گروه داروئي
Anxiolytic Sedatives Hypnotics and Antipsychotics
خواب آورهای آرامبخش ،وضد جنون ها

موارد مصرف

كلرپرومازين در اختلالات رواني نظير اسكيزوفرني، جنون، مانيا و نيز بصورت داروي كمكي در درمان هيجان شديد و اختلالات رواني-حركتي و نيز به عنوان ضد تهوع و درمان سكسكه شديد و پورفيري بكار مي‌رود.

فارماکوکينتيک

با مصرف خوراكي، كلرپرومازين، جذبي سريع دارد،اما تحت تأثير عبور اول كبدي قرار مي‌گيرد.دارو متابوليسم كبدي وسيعي داشته ( بعضي از متابوليت‌ها فعال هستند) از راه صفرا و ادرار دفع مي‌گردد. پيوند اين دارو به پروتئين ‌پلاسما بسيار زياد است.

موارد منع مصرف

اين دارو در صورت بيماري قلبي، (كمي يا زيادي فشار خون) ضعف شديد CNS ، كوما، سندرم مادرزادي QT طولاني، سابقه آريتمي قلبي و نقايص ژنتيكي كه سبب كاهش فعاليت ايزوآنزيم P450شود، نبايد مصرف شود.

هشدارها

1. اين دارو در موارد زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود:
الكلسيم حاد، ديسكرازي خونی، آسیب شدید مغزی، تصلب عروق مغزی، كاهش ذخيره قلبي مانند بي‌كفايتي دريچه ميترال، بي كفايتي عروق مغزي، فئوكروموسيتوم، بي كفايتي كليه، سندرم Reye، عيب كار كبد، سابقه حساسيت به هر يك از فنوتيازين‌ها.
2. بررسي حركت غيرطبيعي و مشاهده دقيق علائم اوليه ديسكينزي، در فواصل منظم در طول درمان، بويژه در سالخوردگان و بيماراني كه مقادير زياد دارو مصرف نموده يا به مدت طولاني تحت درمان هستند، توصيه مي‌شود.
3. كلرپرومازين نبايد از راه زير جلدي تزريق شود، زيرا سبب نكروز شديد بافت مي‌شود.
4. در درمان كزاز ، جراحي و سكسكه شديد، دارو فقط از راه تزريق وريدي مصرف مي‌شود.
5. قبل از تزريق وريدي، كلرپرومازين هيدروكلرايد بايد با محلول تزريقي كلرورسديم رقيق شود.

عوارض جانبي

علائم خارج هرمي و در مصرف طولاني مدت گاهگاهي ديسكينزي ديررس، كاهش دماي بدن (گاهي تب)، خواب آلودگي، بي‌ثباتي خلقي، رنگ‌پريدگي، كابوس شبانه ، بي خوابي و افسردگي ممكن است ايجادد گردد. آثار ضد موسكاريني نظير خشكي دهان، احتقان بيني، يبوست، اشكال در دفع ادرار و تاري ديد از عوارض شايع دارو هستند.

تداخل داروئي


مصرف اين دارو همزمان با داروهاي ضد آريتمي ، خطر ايجاد آريتمي‌هاي بطني راافزايش مي‌دهد. مصرف كلروپرومازين به همراه ضد افسردگيها، سبب افزايش غلظت پلاسمايي و اثرات ضد موسكاريني آنها خصوصاً انواع سه حلقه‌اي مي‌گردد. كلرپرومازين با اثر داروهاي ضد صرع( با كاهش آستانه تشنج) مقابله مي‌نمايد. مصرف فنوتيازين‌ها همراه ترفنادين‌ خطر آريتمي بطني را افزايش مي‌دهد. پروپرانول غلظت پلاسمايي كلرپرومازين را افزايش مي‌دهد. بروز سندرم آنسفالوپاتيك در تعدادي از بيماران كه همزمان ليتيم و داروهاي ضد پسيكوز دريافت‌ كرده‌اند ، گزارش شده است. اثرات ضدپاركينسون لوودوپا در صورت مصرف همزمان با این دارو ممکن است مهار شود. مصرف همزمان داروهاي كاهندده فشار خون با اين دارو ممكن است سبب كاهش شديد فشار خون شود. مصرف همزمان اين دارو با ضد تيروئيد‌، ممكن است خطر بروز آگرانولوسيتوز را افزايش دهد.

نکات قابل توصيه

. دوره درمان با اين دارو بايد كامل شود. اين دارو نبايد بيش از مقدرا تجويز شده مصرف شود.
2. براي حصول اثرات درماني، مطلوب ممكن است چند هفته زمان مورد نياز باشد.
3. در صورتي كه يك نوبت مصرف دارو فراموش شود، اگر رژيم درمانی بصورت يك نوبت مصرف در روز باشد، به محض به ياد آوردن در همان روز، نوبت فراموش شده بايد مصرف شود. درغير اينصورت، از مصرف نوبت فراموش شده بايد خودداري شود. اگر رژيم درماني بصورت چند نوبت در روز باشد،‌به محض به يادآوردن طي يك ساعت ، آن نوبت بايد مصرف شود. در غير اين صورت از مصرف نوبت فراموش شده يا دوبرابر كردن مقدار مصرف بعدي بايد خودداري گردد.
4. قبل از قطع مصرف دارو، بايد به پزشك مراجعه شود. قطع تدريجي مصرف دارو ممكن است ضروري باشد.
5. از مصرف فرآورده‌هاي حاوي الكل و ساير داروهاي مضعف CNS با اين دارو بايد خودداري گردد.
6. در صورت نياز به هرگونه عمل جراحي يا درمان اورژانس، پزشك بايد از مصرف اين دارو آگاه گردد.
7. هنگام رانندگي يا كار با ماشين‌آلاتي كه نياز به هوشياري دارند، بايد احتياط نمود.
8. هنگام برخاستن ناگهاني از حالت خوابيده يا نشسته ، بايد احتياط نمود.
9. هنگام ورزش، در هواي گرم ياهنگام حمام آب گرم، به علت احتمال بروز شوك حرارتي بايد احتياط نمود.
10. اين دارو ممكن است سبب بروز خشكي دهان شود. در صورت تداوم خشكي به مدت بيش از دو هفته ، بايد به پزشك مراجعه نمود.
11. احتمال بروز حساسيت به نور با مصرف اين دارو وجود دارد. استفاده از عينك و لباس محافظت كننده ممكن است ضروري باشد.
12. بيماران سالخورده و ناتوان ممكن است به مقادير كمتري از دارو نياز داشته باشند.

مقدار مصرف

بزرگسالان: در اختلالات پسيكوز ، 25-10 ميلي‌گرم 4-2 بار در روز مصرف مي‌شود. مقدار مصرف در صورت نياز و تحمل بيمار هر 4-3 روز به ميزان mg/day50-25 افزايش مي‌يابد. در تهوع و استفراغ، 25-10 ميلي‌گرم هر 6-4 ساعت مصرف مي‌شود كه در صورت نياز و تحمل بيمار افزايش مي‌‌يابد. قبل از عمل جراحي، 50-25 ميلي‌گرم 3-2 ساعت قبل از جراحي و در درمان سكسكه و پورفيري 50-25 ميلي گرم 4-3 بار در روز مصرف مي‌شود.
كودكان: در درمان اختلالات پسيكوز ، تهوع و استفراغ در كودكان 6 ماه تا 12 سال،mg/kg0/55 هر 6-4 ساعت مصرف مي‌شود كه در صورت نياز و تحمل بيمار افزايش مي‌يابد. قبل از جراحي، mg/kg0/55، 3-2 ساعت قبل از عمل مصرف مي‌شود.
تزريقي:
بزرگسالان: در درمان اختلالات شديد پسيكوز ، 50-25 ميلي‌گرم تزريق عضلاني مي‌شود. مقدار مصرف در صورت نياز و تحمل بيمار پس از يك ساعت و سپس هر 12-3 ساعت تكرار مي‌شود. در درمان تهوع و استفراغ، ابتدا 25 ميلي‌گرم بصورت مقدار واحد تزريق عضلاني مي‌شود.در صورت تحمل، 50-25 ميلي‌گرم هر 4-3 ساعت تا زمان توقف تهوع تزريق عضلاني مي‌شود. براي پيشگيري از تهوع و استفراغ در حين عمل جراحي ، 5/12 ميلي‌گرم بصورت مقدار واحد تزريق عضلاني مي‌شود. پيش از عمل جراحي نيز مقدار 25-5/12 ميلي‌گرم (2-1 ساعت قبل از عمل) تزريق عضلاني مي‌گردد. در درمان سكسكه 50-25 ميلي‌گرم 4-3 بار در روز، در درمان پورفيري 25 ميلي گرم هر 8-6 ساعت و در درمان كزاز 50-25 ميلي‌گرم 4-3 بار در روز تزريق عضلاني مي‌شود.
كودكان: در درمان اختلالات پسيكوز و تهوع و استفراغ در كودكان 6 ماه تا 12 سال mg/kg0/55 هر 8-6 ساعت تزريق عضلاني مي‌شود. در حين عمل جراحي نيز mg/kg0/275 ( سی 30دقيقه قبل از عمل جراحي )تزريق مي‌گرد. در درمان كزاز در كودكان 6 ماه تا 12 سال mg/kg0/55 هر 8-6 ساعت تزريق عضلاني مي‌گردد.

اشکال داروئي

Coated Tablet: 25 mg
Coated Tablet: 100mg
Injection: 50mg/2ml

هالوپریدول (Haloperidol)
________________________________________________________________________________​__________

گروه داروئي
Anxiolytic Sedatives Hypnotics and Antipsychotics
خواب آورهای آرامبخش ،وضد جنون ها
موارد مصرف

هالوپريدول در درمان علائم اختلالات حاد و مزمن پسيكوتيك مانند اسكيزوفرني، حالات مانيك‌ و پسيكوز ناشي از دارو مصرف مي‌شود. اين داور همچنين براي درمان مشكلات شديد رفتاري در كودكان و درمان سندرم Tourette مصرف شود.

مکانيسم اثر

هالوپريدول اثر درماني خود را عمدتاً با انسداد گيرنده‌هاي دوپاميني اعمال مي‌نمايد. گيرنده‌هاي آلفا-آدرنرژيك و موسكاريني نيز توسط هالوپريدول تا حدودي مسدود مي‌شوند.

فارماکوکينتيک

هالوپريدول از راه خوراكي تا حدود 60% جذب مي‌گردد. متابوليسم كبدي وسيعي داشته و حداكثر غلظت خوني آن 6-2 ساعت پس از مصرف خوراكي ايجاد مي‌گردد.نيمه عمر اين دارو از راه خوراكي 27-12، از راه عضلاني 25-17 ساعت و از راه وريدي 19-10 ساعت مي‌باشد. اين دارو به ميزان زيادي از راه كليه و مقداری نيز از راه صفرا دفع مي‌گردد.

موارد منع مصرف

اين دارو در موارد ضعف شديد و سمي CNS ناشي از مصرف دارو نبايد مصرف شود.

هشدارها

1. دربيماري‌هاي قلبي-عروقي پاركينسون، صرع، حساسيت به هالوپريدول،‌ و احتباس ادرار بايد با احتياط فراوان مصرف شود.
2. بيماران مبتلا به تيروئيد سمي و نيز كودكان ، به واكنش‌هاي ديستونيك و آكاتزي ناشي از مصرف هالوپريدول حساستر مي‌باشند.

عوارض جانبي

‌آرامش بيش از حد وخواب‌آلودگي ، بي‌ثباتي خلقي‌، كابوس‌هاي شبانه، بي‌خوابي، تحريك، سرخوشي ممكن است بروز نمايد. در مصارف طولاني مدت ديسكينزي ديررس ممكن است ايجاد گردد. آثار ضد موسكاريني نظير يبوست، خشكي دهان، احتقان بيني، احتباس ادرار و تاري ديد نيز به ندرت بروز مي‌نمايد. عوارض خارج هرمي خصوصاً واكنش‌هاي دیستونيك و آكاتزي، بخصوص در تيروئيد سمي‌شايع تر مي‌باشند. عوارضي از قبيل خستگي، ضعف ، گاهگاهي بروز مي‌نمايد.

تداخل داروئي

داروهاي هوشبر اثر كاهنده فشار خون هالوپريدول را افزايش مي‌دهند. ريفامپسيين و كاربامازپين متابوليسم كبدي هالوپريدول را افزایش داده، سبب کاهش غلظت پلاسمایی آن مي‌گردند. داروهاي ضد افسردگي سبب افزايش اثر ضد موسكاريني هالوپريدول مي‌گردند. فلوكستين غلظت پلاسمايي هالوپريدول را افزايش مي‌دهد. هالوپريدول احتمالا با كاهش آستانه تشنج، با اثر داروهاي ضد صرع مقابله مي‌نمايد. داروهاي نظير ليتيم سبب افزايش عوارض خارج هرمي هالوپريدول مي‌گردند.مصرف همزمان فرآورده‌هاي حاوي الكل و ساير داروهاي مضعف CNS با اين دارو ممكن است سبب تشديد اثرات مضعف CNS و تنفس و همچنين اثرات كاهنده فشار خون گردد. مسموميت با الكل نيز تشديد مي‌گردد. مصرف همزمان اپي‌نفرين با اين دارو ممكن است كاهش فشار و تاكي‌كاردي را تشديد نمايد. اثر درماني لوودوپا در صورت مصرف همزمان با اين دارو ممكن است كاهش يابد.

نکات قابل توصيه

1. اين دارو نبايد بيشتر يا كمتر از مقدار توصيه شده مصرف شود.
2. دوره درمان با دارو بايد كامل شود.براي حصول اثرات درماني ، ممكن است چند هفته زمان نياز باشد.
3. در صورت فراموش كردن يك نوبت مصرف دارو، به محض به‌ياد آوردن، آن نوبت بايد مصرف شود. نوبت‌هاي بعدي بايد مطابق رژيم درماني مصرف شوند. از دو برابر كردن مقدرا مصرف بايد خودداري شود.
4. قبل از مصرف دارو، ‌بايد با پزشك مشورت شود. توصيه مي‌شود مصرف دارو به تدريج قطع شود.
5. از مصرف فرآورده‌هاي حاوي الكل و ساير فراورده‌هاي مضعف CNS با اين دارو بايد خودداري گردد.
6. به دليل بروز سرگيجه يا خواب آلودگي ، هنگام رانندگي یا كار با ماشين‌آلاتي كه نياز به هوشياري دارند، بايد احتياط نمود.
7. به دليل بروز شوك حرارتي، هنگام ورزش يا در هواي گرم و هنگام حمام با آب داغ ، بايد احتياط نمود.
8. در صورت نياز به هرگونه عمل جراحي يا درمان اضطراري، پزشك بايد از مصرف دارو مطلع گردد.

مقدار مصرف

خوراكي:
بزرگسالان: به عنوان ضد پسيكوز ، ابتدا 5-5/0 ميلي‌گرم سع بار در روز مصرف مي‌شود و سپس مقدار مصرف بر حسب نياز و تحمل بيمار تنظيم مي‌شود.
كودكان: در درمان اختلالات پسيكوتيك، در كودكان 12-3 سال، ابتدا mg/kg/day0/05 ( در دو يا سه مقدار منقسم) مصرف مي‌شود. مقدار مصرف روزانه هر 7-5 روز بر حسب نياز و تحمل بيمار به ميزان 5/0 ميلي‌گرم تا حداكثر تام mg/kg/day0/15 افزايش مي‌يابد. در درمان اختلالات رفتاري و سندرم Touretteدر كودكان 12-3 سال ، ابتدا mg/kg/day0/05 (در دو يا سه مقدار منقسم) مصرف مي‌شود. مقدار مصرف روزانه هر 7-5 روز بر حسب نياز و تحمل بيمار به ميزان 5/0 ميلي‌گرم تا حداكثر تام mg/kg/day0/075 افزايش مي‌يابد.
تزريقي:
بزرگسالان: در پسيكوز حاد، ابتدا 5-2 ميلي‌گرم تزريق عضلاني مي‌شود. در صورت نياز ، تزريق پس از يكساعت تكرار مي شود. اگر علائم بخوبي كنترل می شوند، مقدار مصرف را مي‌توان پس از 8-4 ساعت تكرار نمود . براي كنترل سريع پسيكوز حاد يا هذيان، مي توان 50-5/0 ميلي‌گرم از دارو را با سرعت mg/min5 از ره وريدي تزريق نمود و در صورت نياز، هر 30 دقيقه را تكرار نمود.

اشکال داروئي

Oral Solution :2mg (as Lactate)
Injection: 5mg/ml(as Lactate). 50mg/ml
Scored Tablet : 0.5 mg
Scored Tablet: 2mg
Scored Tablet: 5 mg

بی پریدن (Biperiden)
________________________________________________________________________________​___________

گروه داروئي
Antimuscarinics
آنتی موسکارینیک ها
موارد مصرف

بیپریدین در درمان بیناری پارکینسون و علایم خارجج هرمی ناشی از داروها ( غیر از اختلالات حرکتی دیررس ) تجویز می شود.

مکانيسم اثر

این دارو با انسداد نسبی گیرنده های سیستم کولینرژیک مرکزی به برقراری تبادل فعالیت سیستم های کولینرژیک و دوپامینرژیک در عقده های بازال کمک می نماید. به علاوه تا حدودی دارای اثرات بیحس کنندگی موضعی و ضد هیستامین نیز می باشد. همچنین ممکن است اثر مختصری بر سیسم قلبی- عروقی و تنفسی نیز داشته باشد.

فارماکوکينتيک

دارو از راه خوراکی کاملاً جذب و در کبد متابولیزه شده و توسط کلیه‌ها دفع می‌گردد. اثر دارو 30-10 دقیقه پس از تجویز عضلانی آغاز می‌شود.

موارد منع مصرف

در صورت وجود احتباس ادراری درمان نشده، گلوکوم با زاویه بسته، انسداد دستگاه گوارش و نزد کودکان زیر 3 سال نباید مصرف شود.

هشدارها

در صورت وجود بیماری قلبی- عروقی، نارسایی کبدی یا کلیوی، گلوکوم، انسداد روده و احتباس ادراری یا نزد سالمندان با احتیاط فراوان مصرف شود.

عوارض جانبي

خشکی دهان، اختلالات گوارشی، گیجی، تاری دید، احتباس ادرار، طپش قلب، افزایش حساسیت، عصبی شدن، توهم، خواب آلودگی، افت فشارخون ( با شکل تزریقی ) از عوارض جانبی دارو هستند.

تداخل داروئي

استفاده همزمان این دارو با سایر داروهایی که دارای اثرات موسکارینی هستند، باعث عوارض جانبی چون خشکی دهان، احتباس ادرار، یبوست و منگی در سالمندان می گردد. داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای و مهار کننده های آنزیم MAO، داروهای ضد جنون دسته فنوتیازین ها، آنتی هیستامین ها، آمانتادین، دیسوپرامید از این جمله اند. بپریدین با ایجاد خشکی دهان، اثرات نیترات های زیر زبانی را کاهش می دهد. داروهای پاراسمپاتومیمتیک اثر بپریدین را کتوکونازول را کاهش داده و اثرات گوارشی سیزاپراید را نیز خنثی می کند.

نکات قابل توصيه

1- از قطع ناگهانی درمان پرهیز شود.
2- دارو می تواند بر انجام کارهایی همچون رانندگی که نیاز به مهار دارند تاثیر بگذارد.
3- از مصرف همزمان دارو با الکل یا سایر مضعف های CNSاجتناب گردد.

مقدار مصرف

از راه خوراکی، بیپریدین هیدروکلراید به مقدار 1 میلی گرم دو بار در روز آغاز می شود و به تدریج به 2 میلی گرم سه بار در روز افزایش می یابد. مقدار مصرف نگهدارنده mg/day12-3 در مقادیر منقسم است. در سالمندان ترجیحاً باید حداقل مقدار دارو تجویز شود. از راه تزریق عضلانی یا تزریق آهسته وریدی، بیپریدین لاکتات، 5-5/2 میلی گرم هر نیم ساعت تا حداکثر 4 بار در روز تجویز می شود. در سالمندان ترجیحاً حداقل مقدار دارو باید تجویز شود.

اشکال داروئي

Injection ( As Lactate ) : 5mg/ml
Tablet ( As HCI ): 2mg
Tablet ) As HCI ) : 4mg ( Sustained release )

ترامادول هیدروکلراید (Tramadol Hydrochloride)
________________________________________________________________________________​_______________

گروه داروئي
Analgesics Anti- inflammatory Drugs and Antipyretics
داروهای مسکن ،ضد التهاب وضد تب ها
موارد مصرف

اين دارو براي دردهاي متوسط و نسبتا شديد ( معمولاً بعد از اعمال جراحي و ارتوپدي و زنان مخصوصاً سزارين) به كار مي‌رود.

مکانيسم اثر

اين دارو يك ضددرد با اثر مركزي است ولي از نظر شيميايي مشابه با تركيبات ترياك نيست. مكانيسم اثر آن به طور كامل مشخص نمي‌باشد، اما احتمالا با اتصال به گيرنده‌هاي ميكرو و مهار برداشت مجدد نوراپي‌نفرين و سروتونين اثر خود را اعمال مي‌كند. اثر ضد دردي ترامادول يك دهم اثر مرفين مي‌باشد.

فارماکوکينتيک

جذب دارو سريع و تقريباً كامل است. ولي فراهمي زيستي آن 75% مي‌باشد. به طور عمده از طريق كبد متابوليزه و به وسيله كليه( 30% تغيير نيافته و 60% به صورت متابوليت) دفع مي‌شود.

موارد منع مصرف

در صورت مسموميت حاد با الكل و ساير مضعف‌هاي CNS ، احتمال سوء استفاده داروئي الكلسيم، اختلالات كبدي و كليوي ، احتمال خطر دپرسيون تنفسي، حملات عصبي و حساسيت به اپيوئيد‌ها يا حساسيت به ترامادول نبايد از اين دارو استفاده كرد.

هشدارها

1. در صورت شرايط حاد شكمي، افزايش فشار داخل جمجمه‌اي ، ضربه مغزي اين دارو بايد با احتياط كامل به كار برد.
2. احتمال تحمل و وابستگي و سوء‌استفاده اين دارو وجود دارد . با قطع ناگهاني مصرف،‌احتمال بروز عوارض سندرم قطع وجود دارد، لذا بايد مصرف دارو به تدريج قطع شود.

عوارض جانبي

درد معده، يا شكم، بي‌اشتهايي، ضعف، تحريك سيستم عصبي مركزي، يبوست، خشكي دهان ، سوء هاضمه، سردرد، تهوع ، خارش ، بثورات پوستي، تعريق ، استفراغ از عوارض جانبي شايع دارو هستند.

تداخل داروئي

مصرف همزمان اين دارو با الكل، هوشبر، مضعف‌هاي CNS موجب تضعيف شديد CNS مي‌شود. كاربامازين باعث افزايش متابوليسم ترامادول مي‌شوند. مصرف اين دارو همراه با مهاركننده‌هاي مونوآمينواكسيداز موجب كاهش آستانه حمله عصبي مي‌شود.

نکات قابل توصيه

در صورت بروز سرگيجه و تاري ديد ، بايد هنگام برخاستن احتياط كرد.

مقدار مصرف

خوراكي و تزريقي:
بزرگسالان: 100-50 ميلي گرم هر 6 ساعت يك بار خورامي مصرف مي‌شود. در بيماران مبتلا به نارسايي 100-50 ميلي گرم هر 12 ساعت يكبار مصرف شود. حداكثر مقدار مجاز mg/day400 (ياmg/day200 براي بيماران با كليرانس كراتينين كمتر از ml/min30) مي‌باشد.

اشکال داروئي

Tablet: 50 mg
Tablet: 100mg
Capsule:50mg
Injection:50mg/ml(2ml)

Vitamin B6 Substances
________________________________________________________________________________​_________________________

گروه داروئي
Nutritional Agents and Vitamins
عوامل تغذیه ای و ویتامین ها
موارد مصرف

پيريدوكسين در پيشگيري و درمان كمبود اين ويتامين مصرف مي شود. مقادير زياد پيريدوكسين در درمان بعضي از اختلالات متابوليك، از قبيل زيادي اكسالات ادرار مصرف مي شود. اين دارو همچنين ممكن است در كم خوني سيدروبلاستيك نيز مصرف شود.

مکانيسم اثر

پيريدوكسين در گويچه هاي قرمز خون به فسفات پيريدوكسال تبديل مي شود كه به عنوان يك كوآنزيم در اعمال متابوليك گوناگون مؤثر بر مصرف پروتئين، كربوهيدرات و چربي عمل مي كند. پيريدوكسين در تبديل تريپتوفان به نياسين يا سروتونين، تجزيه گليكوژن، تبديل اكسالات به گليسين، سنتز گاما آمينوبوتيريك اسيد درسيستم اعصاب مركزي نيز دخالت دارد.

فارماکوکينتيک

ويتامين هاي گروه B به راحتي از مجراي گوارش جذب مي شوند. پيريدوكسين عمدتاً از ژژونوم جذب مي شود. فسفات پيريدوكسيال به طور كامل به پروتئينهاي پلاسما پيوند مي يابند، در حالي كه پيريدوكسين به پروتئين هاي پلاسما پيوند نمي شوند. پيريدوكسين به طور عمده دركبد ذخيره مي شود. متابوليسم اين ويتامين كبدي است و نيمه عمر آن 20-15 است. اين دارو تقريباً به طور كامل به صورت متابوليت از طريق كليه دفع مي شود.

عوارض جانبي

با مصرف مقدار بيش از mg/day 200 به مدت بيش از 30 روز ايجاد سندرم وابستگي به ويتامين B6 گزارش شده است.

تداخل داروئي

مصرف همزمان ويتامين B6 با لوودوپا توصيه نمي شود، زيرا اثر ضد پاركينسون لوودوپا، حتي با مصرف خوراكي 5 ميلي گرم ويتامين B6 معكوس مي شود.

نکات قابل توصيه

1.از آنجا كه كمبود ويتامين هاي گروه B به تنهايي شايع نيست، به طور معمول تركيبي از اين ويتامين ها تجويز مي شود.
2.در صورت فراموش كردن يك نوبت مصرف دارو، به دليل اين كه زمان زيادي براي تخليه ويتامين لازم است، مصرف نوبت فراموش شده ضروري نمي باشد. دوره درمان مطابق برنامه بايد تكميل گردد.

مقدار مصرف

خوراكي:
به عنوان مكمل ويتامين ، در پيشگيري از كمبود ويتامين، مقدار مصرف توصيه در روز بصورت زير است:
شيرخواران و كودكان از بدو تولد تا سن 3 سال 1-3/0 ميلي گرم، سن 6-4 سال 1/1 ميلي گرم ، سن 10-7 سال4/1 ميلي گرم پسران و مردان بالغ 2-7/1 ميلي گرم، دختران و زنان بالغ6/1-4/1 ميلي گرم، زنان باردار 2/2 ميلي گرم، در دوران شيردهي1/2 ميلي گرم . در درمان كمبود ويتامين، مقدار مصرف بر اساس شدت كمبود تعيين مي شود.
تزريقي :
براي پيشگيري و درمان كمبود ويتامين B6 به عنوان بخشي از تغذيه تام وريدي، مقدار مصرف بر حسب نياز بيمار تعيين مي شود. دردرمان سندرم وابستگي به پيريدوكسين در بزرگسالان ، ابتدا mg /day 600-30 و درشيرخواران ابتدا100-10 ميلي گرم تزريق عضلاني يا وريدي مي شود. در درمان كمبود اين ويتامين ناشي از مصرف دارو ها در بزرگسالان ، مقدار mg/day 200-50 به مدت 3 هفته مصرف مي شود كه در صورت نياز با مقدار mg/day 100-25 درمان ادامه مي يابد.

اشکال داروئي


Injection:50mg/ml
Injection: 150mg,ml
Tablet: 40mg