تالارگفتمان پایگاه اینترنتی امدادگران ایران

نرگس برای عکاس نمی‌خندد

برق نگاه معصومشان ‌با قاب‌های چوبی در دست که در آن ‌چهره‌هایی متفاوت از تصویر فعلی‌اشان را نشان‌ می‌داد، آتش به دلمان زد.
عمق نگاه نافذشان شرمسارمان کرد که چرا نباید یک بخاری استاندارد در کلاسشان می‌بود، و انگشت‌های ذوب شده‌ نرگس در کنار کتاب فارسی کلاس سوم ما را ناخودآگاه به یاد حسنک کجایی، تصمیم کبری، روباه و خروس و ده‌ها درس خاطره‌انگیز دیگر این دوره انداخت.
نمی‌دانیم وقتی به درس پترس فداکار می‌رسند، چه تصویری از انگشت پترس در ذهنشان شکل خواهد گرفت و حتی نمی‌دانیم آیا به خاطر گرمی مشعل دهقان فداکار، او را دوست می‌دارند.
دخترکان و پسرکانی با قاب‌های بزرگ در دست که حسرت و رنج در چشمانشان موج می‌زند، بچه‌هایی که رنگ نداشته دیوار خانه‌اشان حکایت از جیب خالی والدینشان برای هزینه‌های سرسام‌آور درمان دارد و نمی‌دانیم چرا تا به امروز گره‌های چروک چهره‌‌هایشان که قرار بود ترمیم شوند، هنوز باز نشده است و این پرسش که آیا در میان سیل پزشکان این مرز و بوم کسی حاضر است با ظرافت انگشتانش مرهمی برای صورتکان این بچه‌ها باشد، ما را به خود مشغول کرده است.
نرگس در روستایشان می‌ماند، به دنبال مرغ خانه‌اشان می‌دود تا شاید با سر و صدای مرغ و خروس‌های خانه بتواند اندکی خود را تخلیه کند.
نرگس در کنار دیگر بچه‌های قربانی غفلت ما در کنار بچه‌های روستا برای گرفتن یک عکس حاضر می‌شود اما او برای عکاس نمی‌خندد.
نرگس دفتر مشقش را باز می‌کند، به زحمت و با کمک دست دیگر مداد سیاه را در دست می‌گیرد و در سطر اول می‌نویسد: ای کاش کلاسمان آتش نمی‌گرفت

ما در خود نگرش نداریم و هیچ موقع واقع گرا نمی شویم فقط یاد گرفته در مواقعی خود نمایی کنم البته هستند کسانی که در این دنیا قدم به خیر و نیکو کاری می گذارند پس باید تلاش کرد تا نیکو را به نیکو کار رساند حا لابه هر طریق ممکنه حتی به قیمت گذاشتن از جان خود

هر انسانی با دیدن این صحنه ها ناراحت شده و اشک حسرت می ریزد
آیا مسئولین نمی توانند هزینه عمل این کودکان را بپذیرند
اگر شماره حسابی اعلام گردد مطمئنا" موثر خواهد بود
خودمان را جای این کودکان معصوم و مظلوم قرار بدیم
بیچاره پدر و مادر بچه ها

روز فکر م ناقص بود فکر می کردم چقدر بدبخت هستم نه ماشین داشتم نه خونه نه هیچ ولی از موقعی که با بهزیستی و مدکاری آشنا شدم و به مرکزهای از این قبیل پا گذاشته خدا را روزی هزاران مرتبه شکر می کنم چون هم سالم هستم هم صاحب ثروتی عظیم که خدا داده پس خدا را به خاطر سلامتی که به شما داده شکر بی کران کنید این را بدانید از نعمتهایی که خدا به شما داده بهترین استفاده ببرید

همیشه که می شنوم یکی رفته دماغشو بخاطر زیبائی بیشتر عمل کرده اعصابم به هم می ریزه آخه انسان دو پا تو ر خدا خلق کرده پس چرا هی میگی وهوالجمیل اگه خدا زیباست پس زیبا آفریده اگه قشنگه پس قشنگی متناسب با اخلاقت به تو داده به جای اینکه میلیون میلیون خرج ان داماغ بکنی بیا خرج این کودکان معصوم بکن :هم آخرت خودتو می سازی هم آینده این طفلان معصوم بخدای واحد که در زندگی ندارم والا تمامی اینارو می بردم پیش جراحان و جراحی پلاستیک میدادم انجام بدن چرا چرا چرا چرا ..................................................................... افسوس افسوس ............... همه اینا یک روز در قیامت جواب داره بخدا سخته جواب روز قیامت چرا در خواب غفلت هستند وقتی که می خوان بمیرن بخشنده می شن بخدا لذت بخشیدن آنقدر زیاده که هیچ شیرینی نمی تونه جای اون بگیره

هيچكس پاسخگو ي چنين حوادث جانسوز و دلخراشي نيست.چرا؟

راست می گی امدادگران همین سایت ها را دارند تاخرابش کنند

شاید تنها کاری که از دست ما بر می آد این باشه که آموزش و فرهنگ ایمنی را در جامعه هم برای مردم و هم برای مسئولین جا بندازیم .

افسوس.... ، افسوس که زیبایی این بچه ها به خاطر یه سهل انگاری به باد فنا رفت...

سلام دوستان
تا اونجا که شنیدم کمک هایی شده ولی یکی از سایت ها خودش آستین همتو بالا زده و شروع کرده. این لینکش اگه احیاناً قصد کمک داشتید:

http://www.oldpilot.ir/2009/05/post_331.php#more
چون به هیچ سازمانی وابسته نیست از نظر حقوقی نمی شه اعتماد کرد ولی من به شخصه چند وقته ایشونو می شناسم و خودم بهشون اعتماد دارم.
یا علی (سر پناه یتیمان عالم)