۱۳۸۷/۱/۱۹, ۰۵:۱۴ عصر
تصادفاتی که از هنگام غروب خورشید تا طلوع خورشید روز بعد اتفاق می افتد را جز دسته تصادفات شبانه قرار می دهیم .
نحوه ی مدیریت این گونه از تصادفات نیز همانند تصادف در روز است ولی با توجه به عدم دید کافی امدادگران و ماشین های عبوری بایستی تدابیری جهت کنترل خطرات احتمالی ، مدیریت بهتر و دید کافی نسبت به صحنه حادثه در نظر گرفته شود .
با توجه به اینکه معمولاً تعداد امدادگران حاضر در صحنه حادثه به تعداد تحت پوشش قرار دادن کلیه فعالیتها نیست ، لذا بایستس تز تماشاچیان حاضر در صحنه کمک گرفته شود تا بتوان به نحو مطلوب صحنه حادثه را کنترل نمود .
بمنظور روشنایی جاده و تعیین علائم خطر جهت جلوگیری از تصادف مجدد می توان روش های ذیل را استفاده کرد :
1- استفاده از تابلوهای خطر فتوسل
2- موانع (قندیل،بوق) های فتوسل و شب نما دار
3- چراغ های هالوژنه و چراغ قوه های دستی
4- آتش زدن لاستیک و یا تکه چوب
و ...
این وسایل را باید با توجه به وضعیت تصادف در محل موثر و مشهود قرار داد .
در مورد موانع فتوسل بایستی به ازای هر 80 کیلومتر سرعت رانندگان عبور در محل 100 متر چیده شود .
چراغ های هالوژنه بایستی با پوشش نارنجی رنگ (کنترل کننده نور مازاد و رنگی کننده نور) استفاده گردد . در غیر اینصورت خود بدلیل قرار گرفتن نور مستقیم در چشم رانندگان خطر ساز خواهد بود .
چراغ قوه را بایستی در دست به صورت دوار و چپ و راست چرخاند تا از نورهای دیگر جاده (مثل نور لامپ موتور و ...) تشخصی داده شود .
در صورت اینکه تجهیزات لازم در دسترس نبود و مجبور به آتش زدن لاستیک شدیم بایستی مواظب باشیم شعله آتش برای ما و مصدومین خطر ساز نشوند. از ایجاد حریق در نزدیکی خودرو به شدت بایستی اجتناب کرد (خطر آتش سوزی و انفجار) . باید توجه داشت دود ناشی از آتش سطح جاده را فرا نگیرد و دید رانندگان را نکاهد . دود ناشی از آتش به سمت مصدومین نباشد .
...
نحوه ی مدیریت این گونه از تصادفات نیز همانند تصادف در روز است ولی با توجه به عدم دید کافی امدادگران و ماشین های عبوری بایستی تدابیری جهت کنترل خطرات احتمالی ، مدیریت بهتر و دید کافی نسبت به صحنه حادثه در نظر گرفته شود .
با توجه به اینکه معمولاً تعداد امدادگران حاضر در صحنه حادثه به تعداد تحت پوشش قرار دادن کلیه فعالیتها نیست ، لذا بایستس تز تماشاچیان حاضر در صحنه کمک گرفته شود تا بتوان به نحو مطلوب صحنه حادثه را کنترل نمود .
بمنظور روشنایی جاده و تعیین علائم خطر جهت جلوگیری از تصادف مجدد می توان روش های ذیل را استفاده کرد :
1- استفاده از تابلوهای خطر فتوسل
2- موانع (قندیل،بوق) های فتوسل و شب نما دار
3- چراغ های هالوژنه و چراغ قوه های دستی
4- آتش زدن لاستیک و یا تکه چوب
و ...
این وسایل را باید با توجه به وضعیت تصادف در محل موثر و مشهود قرار داد .
در مورد موانع فتوسل بایستی به ازای هر 80 کیلومتر سرعت رانندگان عبور در محل 100 متر چیده شود .
چراغ های هالوژنه بایستی با پوشش نارنجی رنگ (کنترل کننده نور مازاد و رنگی کننده نور) استفاده گردد . در غیر اینصورت خود بدلیل قرار گرفتن نور مستقیم در چشم رانندگان خطر ساز خواهد بود .
چراغ قوه را بایستی در دست به صورت دوار و چپ و راست چرخاند تا از نورهای دیگر جاده (مثل نور لامپ موتور و ...) تشخصی داده شود .
در صورت اینکه تجهیزات لازم در دسترس نبود و مجبور به آتش زدن لاستیک شدیم بایستی مواظب باشیم شعله آتش برای ما و مصدومین خطر ساز نشوند. از ایجاد حریق در نزدیکی خودرو به شدت بایستی اجتناب کرد (خطر آتش سوزی و انفجار) . باید توجه داشت دود ناشی از آتش سطح جاده را فرا نگیرد و دید رانندگان را نکاهد . دود ناشی از آتش به سمت مصدومین نباشد .
...