01-06-2008, 01:18 PM
01-07-2008, 11:15 PM
02-13-2008, 07:17 PM
03-26-2008, 01:54 PM
عجب !!! 
08-29-2008, 01:27 PM
09-24-2008, 01:22 AM
12-16-2008, 04:05 PM
12-19-2008, 01:23 PM
سلام پارس
سوالتون خيلي جالبه و مي تونه پاسخهاي متعدد و متنوعي به ميزان تنوعات شرايط تصادفات داشته باشه
مثلا من به عنوان سرنشين يك اتومبيل تصادفي در اتوبان تهران كرج وقتي رسيدم خونه تنها چيزي كه ازم باقي مونده بود فقط يه آدم صحيح و سالم ظاهري بود كه هيچ رواني براش باقي نمونده بود.
وقتي راننده خودرو برادرت باشه(مثل برادر من) اصلا نيازي نيست تصادف كني چون همون لحظه كه سوار ماشين ميشي به خاطر سرعت بالايي كه مي ره سكته مي كني و باقي ماجراهايي كه پيش مياد رو احساس نميكني لا اقل اگر نامزدت يا پدرت يا حتي يه غريبه راننده باشه يه كمي ملاحظهتو مي كنن و آروم تر رانندگي مي كنن.
ولي وقتي با ماشين سنگيني كه سوارشي از پشت كوبيده شد به سپر ماشيني كه با خيال راحت داشته راهشو مي رفته اونوقت خدا رو شكر مي كني كه برادرت كنار دستت نشسته پشت فرمون چون بدون رودروايستي مي توني همه داد و فرياد عالم رو سرش بزني و خجالت هم نكشي:ژ
البته در اون شرايط تصادف سرنشين كه من باشم صدام مي لرزه و رنگم مي پره و سرم سياهي مي ره و تا برادرم پياده شه از راننده ماشين جلويي عذرخواهي كنه تنها كاري كه از دستم بر مي ياد خفه كردن پنله
داخل ماشين كه آروم ميشه يه نگاه به آيينه مي ندازم ميبينم پيشونيم خوني شده ولي اهميت نمي دم بيشتر دلم شور مي زنه نكنه راننده ماشين جلويي عصبي باشه و دعوا راه بيافته بعد يادم مياد اين روزها همه خسارت ها با بيمه حله ولي با اين حال صداي ماشين پليس كه مي شنوم دلم مي ريزه.
دادشم برمي گرده سرشو مي كنه تو ماشين حالمو مي پرسه منم بهش مي گم زودتر تمومش كن بريم خونه الته با گريه اينو ميگم
آقا پليسه كه خيلي هم خوش تيپه و همش تو ژسته با طرفين صحبت ميكنه.
برادرم برمي گرد مي شينه پشته فرمون و البته خيلي حالش گرفته است چون يه ماهه از فرصته بيمه گذشته
تازه مهربون ميشه بادستمال پيشوني منو پاك مي كنه و مي پرسه مي خواي بريم دكتر منم يادم مي افته تو اين مدت كه اون جا بوديم حتي يه ماشينه امداد هم از بغل دستمون رد نشد
خوب البته كسي هم سراغ اون ها رو نگرفته بود كه تو اون يه ساعت لااقل يه ليوان آب دست مجروح بدن
تو كيفم مي گردم يه چسب زخم پيدا مي كنم مي زنم رو پيشونيم و به دادشم مي گم اگر مي خواي تو خونه جلو بابا مامان برات شر نشم بايد منو ببري يه رستوران خوب شام بدي. اون ميپرسه: با اين سر و وضع؟ منم ميگم: مگه چمه
خلاصه با درد و بيريختي شامو افتادم. شب هم بدون جار و جنجال رفتم خوابيدم. روز بعد هم بهونه كردم كه سرم گير كرده لاي در اتوبوس
اين بود از جمله آسيبهايي كه ممكنه به سرنشين يه خودرو تصادفي وارد بشه
ببخشيد اگه بيربط بود ولي فكر كردم يه زنگ تفريحهاي اينجوري كه البته دور از واقعيت نبود هم يه وقتهايي بد نباشه الته با اجازه آقايون امدادگر
سوالتون خيلي جالبه و مي تونه پاسخهاي متعدد و متنوعي به ميزان تنوعات شرايط تصادفات داشته باشه
مثلا من به عنوان سرنشين يك اتومبيل تصادفي در اتوبان تهران كرج وقتي رسيدم خونه تنها چيزي كه ازم باقي مونده بود فقط يه آدم صحيح و سالم ظاهري بود كه هيچ رواني براش باقي نمونده بود.
وقتي راننده خودرو برادرت باشه(مثل برادر من) اصلا نيازي نيست تصادف كني چون همون لحظه كه سوار ماشين ميشي به خاطر سرعت بالايي كه مي ره سكته مي كني و باقي ماجراهايي كه پيش مياد رو احساس نميكني لا اقل اگر نامزدت يا پدرت يا حتي يه غريبه راننده باشه يه كمي ملاحظهتو مي كنن و آروم تر رانندگي مي كنن.
ولي وقتي با ماشين سنگيني كه سوارشي از پشت كوبيده شد به سپر ماشيني كه با خيال راحت داشته راهشو مي رفته اونوقت خدا رو شكر مي كني كه برادرت كنار دستت نشسته پشت فرمون چون بدون رودروايستي مي توني همه داد و فرياد عالم رو سرش بزني و خجالت هم نكشي:ژ
البته در اون شرايط تصادف سرنشين كه من باشم صدام مي لرزه و رنگم مي پره و سرم سياهي مي ره و تا برادرم پياده شه از راننده ماشين جلويي عذرخواهي كنه تنها كاري كه از دستم بر مي ياد خفه كردن پنله
داخل ماشين كه آروم ميشه يه نگاه به آيينه مي ندازم ميبينم پيشونيم خوني شده ولي اهميت نمي دم بيشتر دلم شور مي زنه نكنه راننده ماشين جلويي عصبي باشه و دعوا راه بيافته بعد يادم مياد اين روزها همه خسارت ها با بيمه حله ولي با اين حال صداي ماشين پليس كه مي شنوم دلم مي ريزه.
دادشم برمي گرده سرشو مي كنه تو ماشين حالمو مي پرسه منم بهش مي گم زودتر تمومش كن بريم خونه الته با گريه اينو ميگم
آقا پليسه كه خيلي هم خوش تيپه و همش تو ژسته با طرفين صحبت ميكنه.
برادرم برمي گرد مي شينه پشته فرمون و البته خيلي حالش گرفته است چون يه ماهه از فرصته بيمه گذشته
تازه مهربون ميشه بادستمال پيشوني منو پاك مي كنه و مي پرسه مي خواي بريم دكتر منم يادم مي افته تو اين مدت كه اون جا بوديم حتي يه ماشينه امداد هم از بغل دستمون رد نشد
خوب البته كسي هم سراغ اون ها رو نگرفته بود كه تو اون يه ساعت لااقل يه ليوان آب دست مجروح بدنتو كيفم مي گردم يه چسب زخم پيدا مي كنم مي زنم رو پيشونيم و به دادشم مي گم اگر مي خواي تو خونه جلو بابا مامان برات شر نشم بايد منو ببري يه رستوران خوب شام بدي. اون ميپرسه: با اين سر و وضع؟ منم ميگم: مگه چمه
خلاصه با درد و بيريختي شامو افتادم. شب هم بدون جار و جنجال رفتم خوابيدم. روز بعد هم بهونه كردم كه سرم گير كرده لاي در اتوبوس
اين بود از جمله آسيبهايي كه ممكنه به سرنشين يه خودرو تصادفي وارد بشه
ببخشيد اگه بيربط بود ولي فكر كردم يه زنگ تفريحهاي اينجوري كه البته دور از واقعيت نبود هم يه وقتهايي بد نباشه الته با اجازه آقايون امدادگر
12-19-2008, 11:07 PM
ماجرای جالبی بود
خدا صبرتون بده
خدا کم سرعتی به برادرتون عطا کنه
واقعا که مفید ، پند آموز ، عبرت انگیز ، خاطره انگیز ، غم اندود و ... بود
خدا صبرتون بده
خدا کم سرعتی به برادرتون عطا کنه
واقعا که مفید ، پند آموز ، عبرت انگیز ، خاطره انگیز ، غم اندود و ... بود
12-22-2008, 01:45 PM
صفحات: 1 2