تالارگفتمان پایگاه اینترنتی امدادگران ایران

نسخه كامل: موارد استعمال دیازپام
شما در حال مشاهده متن قالب بندي نشده هستيد.
برای مشاهده نسخه اصلی اینجا کلیک کنید
موارد استعمال دیازپام:ضداضطراب*ضدتشنج*ضدافسردگی وترس ومقدارمصرف بانظرپزشکemdadgar_smiley
جناب حامد خان عزیز
البته برای استفاده از یک دارو فرد باید اطلاعات بیشتری در مورد دارو داشته باشد و تنها موارد مصرف کافی نیست بلکه باید موارد عدم مصرف و مکانیسم دارو و محل اثر دارو نیز برای فرد مشخص باشد. البته هملنطور که قبلاً هم اشاره شد تجویز دارو تنها بر عهده پزشک می باشد. اگر ممکن است توضیحات بیشتری در مورد داروی فوق ارائه کنید.
با تشکر
ديازپام

در مورد اين‌ دارو

ديازپام‌ براي‌ تسكين‌ اضطراب‌، اختلالات‌ خواب‌، و اختلالات‌ هراس‌ تجويز مي‌شود. اين‌ دارو همچنين‌ به‌عنوان‌ ضد تشنج‌ و شل‌كننده‌ ماهيچه‌ اسكلتي‌ استفاده‌ مي‌شود.


چگونگي‌ مصرف‌

ديازپام‌ بسته‌ به‌ شرايط‌ متفاوت‌ و در افراد متفاوت‌ با مقادير متفاوتي‌ تجويز مي‌شود. هيچگاه‌ بيشتر يا كمتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. شكل‌هاي‌ مايع‌ ديازپام‌ را مي‌توان‌ با غذاهاي‌ مايع‌ يا نيمه‌ جامد مثل‌ پوره‌ مخلوط‌ كرده‌ نگذاريد ديازپام‌ مايع‌ يخ‌ بزند. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ مصرف‌ دارو رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌ به‌ برنامه‌ دارويي‌ منظمتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.


هشدارها و عوارض‌ جانبي

در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ نادر ولي‌ جدي‌ زير، مصرف‌ ديازپام‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: افت‌ قواي‌ ذهني‌؛ خواب‌آلودگي‌ شديد؛ تكلم‌ نامفهوم‌؛ ضربان‌ قلب‌ كند؛ تنگي‌نفس‌؛ عدم‌ تعادل‌؛ بثورات‌ جلدي‌؛ گلودرد؛ تب‌؛ لرز؛ كبودي‌ يا خونريزي‌ غيرعادي‌؛ زخم‌هاي‌ دهاني‌؛ زردي‌ پوست‌ يا چشمان‌؛ از دست‌ رفتن‌ حافظه‌؛ بي‌خوابي‌؛ اضطراب‌؛ يا تحريك‌پذيري‌. ديازپام‌ مي‌تواند اعتيادآور باشد، و علايم‌ ترك‌ دارو ممكن‌ است‌ در صورت‌ قطع‌ ناگهاني‌ آن‌ روي‌ دهد؛ علايم‌ ترك‌ دارو عبارتند از: گيجي‌، افت‌ قواي‌ ذهني‌، دردهاي‌ شكمي‌، افزايش‌ تعريق‌، تهوع‌، استفراغ‌، حساسيت‌ به‌ نور و صدا، يا احساس‌ سوزن‌سوزن‌ شدن‌ يا گزگز. اگر مي‌خواهيد مصرف‌ ديازپام‌ را قطع‌ كنيد با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد تا شايد اين‌ كار تدريجي‌ انجام‌ گيرد. علايم‌ زير ممكن‌ است‌ مشاهده‌ شوند اما فقط‌ در صورتي‌ كه‌ مشكل‌ساز شوند نياز به‌ گزارش‌ دارند: سرگيجه‌، خواب‌آلودگي‌، خشكي‌ دهان‌، سردرد، تهوع‌، يبوست‌، اسهال‌، ضربان‌ قلب‌ سريع‌ و شديد، يا لرزش‌.


موارد احتياط‌

در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ ديازپام‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ ديازپام‌، بنزوديازپين‌هاي‌ ديگر، يا هرگونه‌ ماده‌ غذايي‌، رنگ‌هاي‌ خوراكي‌، يا نگه‌دارنده‌ها.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ الكل‌، آرامبخش‌ها، داروهاي‌ ضدافسردگي‌، يا داروهاي‌ ضدتشنج‌.
سابقه‌ اعتياد به‌ الكل‌ يا مواد مخدر، گلوكوم‌ (افزايش‌ فشار داخل‌ چشم‌)، مياستني‌گراويس‌، بيماري‌ انسدادي‌ ريوي‌ مزمن‌ شديد، يا آمفي‌زم‌ يا ابتلا به‌ اين‌ موارد.



هنگام‌ مصرف‌ ديازپام‌ توصيه‌ مي‌شود

به‌ پزشكتان‌ به‌طور منظم‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبود شما را زير نظر داشته‌ باشد.
تا مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو در رانندگي‌ و كار با وسايل‌ خطرناك‌ احتياط‌ كنيد. برخي‌ افراد با مصرف‌ اين‌ دارو دچار خواب‌آلودگي‌ و افت‌ سطح‌ هوشياري‌ مي‌شوند.
در صورت‌ شك‌ به‌ مصرف‌ بيش‌ از حد دارو، بلافاصله‌ تقاضاي‌ كمك‌ پزشكي‌ كنيد.
اگر در هنگام‌ مصرف‌ ديازپام‌ دچار افكار يا احساسات‌ عجيب‌ شديد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
يك‌ برگه‌ شناسايي‌ پزشكي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشيد كه‌ نشان‌ دهد ديازپام‌ مصرف‌ مي‌كنيد.
ديازپام‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ داريد (در اين‌ شرايط‌ ديازپام‌ فاسد مي‌شود(
ديازپام‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بريزيد.



هنگام‌ مصرف‌ ديازپام‌ نبايد

داروهاي‌ آرامبخش‌ ديگري‌ مصرف‌ كنيد.
الكل‌ بنوشيد.
ديازپام‌ را به‌عنوان‌ قرص‌ خواب‌ مصرف‌ كنيد، مگر اينكه‌ برنامه‌ شما اجازه‌ دهد 8-7 ساعت‌ خواب‌ داشته‌ باشيد؛ در غير اين‌ صورت‌ ممكن‌ است‌ تا بي‌اثر شدن‌ دارو خواب‌آلوده‌ باشيد و فراموشكار شويد.
باسلام شخصی مشکل صرح دارد نباید دیازپام تجویزکردemdadgar_smiley
ممکن است دلایل خود را در رابطه با عدم استفاده از دیازپام در صرع بیان کنید.
باتشکر
سلام
در خصوص پاسخ emdad می خوام ازشون خواهش کنم که جواب ها برای امداد گران کاربردی باشه . یعنی نکات مربوط به استفاده دارو برای مصدومین ذکر بشه نه برای خودشون!
در خصوص دیازپام نکات خوبی اشاره شد که نکات زیر هم میتونه تکمیل کننده باشه:
1- دیازپام را برای مصدومی که افت فشار داره مصرف نکنید!
2- دیازپام و خیلی از دارو های دیگه را نباید تزریق سریع وریدی کرد.( شوت نکنید)
3- برای مریض هایی تشنج دارن بسته به اینکه منشا تشنج صرع باشه یا نباشه از دارو هایی مثل "فنی توئین" و "فنوباربیتال" استفاده میشود. این دارو ها جز دارو های خاص است و فقط با نظر پزشک استفاده می شود.
سلام
داروهای دیازپام انواع مختلفی داره وهر کدام هم کاربرد خودش.
اما در مورد بیماری صرع نباید ریسک کرد چون اگر دیازپام مناسب استفاده نشود باعث مرگ مصدوم میشود واگر هم درست استفاده شود چه پزشک وچه امدادگر باید با دقت هر چه تمام باشد وهر لحظه آماده CPRباشند چون سیستم دفاعی بدن دچار اختلال شده و واکنش آن میتونه بر خلاف میل ما باشه.
اما این نکته رو فراموش نکنید که اولویت تجویز دارو باپزشک است و.........
دیازپام (Diazepam)
________________________________________________________________________________ _________________________

گروه داروئي
Anxiolytic Sedatives Hypnotics and Antipsychotics
خواب آورهای آرامبخش ،وضد جنون ها

موارد مصرف

اين دارو در كنترل اختلالات اضطراب يا براي تسكين كوتاه مدت علائم اضطراب و درمان علائم قطع مصرف الكل مصرف مي شود. ديازپام تزريقي جهت تسكين اضطراب و تنش قبل از عمل جراحي به عنوان پيش‌دارو مصرف مي‌گردد. اين دارو همچنين به عنوان داروي كمكي از راه تزريق وريدي پيش از برگرداندن ريتم طبيعي قلب، (CARDIOVERSION) به منظور كاهش اضطراب مصرف مي‌شود. ديازپام تزريقي به عنوان داروي كمكي در درمان حملات صرعي و از راه خوراكي در اختلالات تشنجي(14-7 روز) بكار برده مي‌شود. اين دارو به عنوان داروي كمكي در تسكين اسپاسم عضلاني اسكلتي نيز مصرف مي‌شود.

فارماکوکينتيک

اين دارو به خوبي از راه خوراكي جذب مي شود اين دارو در كبد متابوليزه مي‌شود. پيوند ديازپام به پروتئين پلاسما بسيار زياد است. نيمه عمر آن 70-20 ساعت و زمان لازم براي اوج غلظت پلاسمايي از راه خوراكي 2-5/0 ساعت مي‌باشد. اين دارو از طريق كليه دفع مي‌شود زمان شروع اثر دارو پس از مصرف يك مقدار واحد از راه خوراكي به سرعت جذب آن و پس از مصرف مقادير متعدد به سرعت و ميزان تجمع دارو و به نوبه خود به نيمه عمر دفع و كليرانس آن بستگي دارد.

هشدارها

1.اين دارو در موارد زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود:
مسموميت شديد با الكل همراه با علائم حياتي ضعيف شده، اغماء شوك، گلوكوم حاد با زاويه بسته يا استعداد ابتلاء به آن و مياستني گراو ، انسداد مزمن و شديد تنفسي.
2. بنزوديازپين‌ها ممكن است سبب بروز ضعف تنفسي در سالخوردگان، نوجوانان یا افراد بشدت بيمار شوند. در اين افراد، كاهش مقدر مصرف دارو ممكن است ضروري باشد.
3. مصرف طولاني مدت يا مقادير زياد بنزوديازپين‌ها ممكن است سبب بروز وابستگي‌هاي رواني و جسمي شود.
4. پس از مصرف فرآورده‌هاي تزريقي، بيمار بايد 3-2 ساعت تحت مراقبت باشد.
5. تزريق وريدي بنزوديازپين‌ها ممكن است سبب بروز آپنه، كاهش فشار خون، برادي‌كاردي،‌يا ايست تنفسي شود.
6. هنگام تزريق بنزوديازپين‌ها، وسايل احياء تنفسي بايد در دسترس باشند.
7. به علت بروز خطر ترمبوفلبيت، تزريق وريدي بايد سرعت حداكثرmg/min5 صورت گيرد.

عوارض جانبي

فراموشي، اضطراب اغتشاش فكر، افسردگي رواني،‌تاكي‌كاردي، و تپش قلب، آتاكسي، سرگيجه و منگي، خواب آلودگي (شامل خواب‌آلودگي در طول روز) اشكال در تكلم، بي خوابي، تحريك پذيري و عصبانيت با مصرف اين دارو گزارش شده است.

تداخل داروئي

اثرات مضعف CNS و خطر بروز آپنه با مصرف همزمان فرآورده‌هاي حاول الكل و ساير داروهاي مضعف CNS ممكن است تشديد يابد. مصرف همزمان بنزوديازپين‌ها با ايتراكونازول‌ و كتوكونازول ممكن است سبب مهار متابوليسم اين داروها و در نتيجه افزايش غلظت پلاسمايي اين دارو شود.

نکات قابل توصيه

1. اين دارو نبايد بيش‌ از مقدار تجویز شده مصرف شود.
2. در صورتي كه پس از چند هفته، اثربخشي دارو كاهش يافت،باید به پزشک مراجعه و از افزایش مقدار مصرف دارو خودداری نمود.
3. به عنوان ضد تشنج، دوره درمان بايد كامل شود. بايد دقت شود هيچيك از نوبت‌هاي مصرف فراموش نشود.
4. به منظور كاهش احتمال بروز عوارض قطع مصرف دارو، مصرف اين دارو بايد به تدريج قطع گردد.
5. در صورت تزريق عضلاني ، اين دارو بايد عميقاً‌ در عضله دلتوئيد تزريق گردد.
6. به منظور كاهش ترمبوز وريدي، فلبيت، تحريك موضعي و تورم، تزريق وريدي دارو نبايد در وريد‌هاي كوچك در پشت دست يا مچ صورت گيرد.
7. انفوزيون مداوم وريدي اين دارو توصيه نمي‌شود.

مقدار مصرف

خوراكي:
بزرگسالان : به عنوان ضد اضطراب، 10-2 ميلي‌گرم، 4-2 بار در روز ، به عنوان تسكين‌بخش – خواب‌آور ( در درمان علائم قطع مصرف الكل) 10 ميلي‌گرم 3 يا 4 بار درروز بر حسب نياز كاهش مي‌يابد.به عنوان ضد تشنج ، 10-2 ميلي‌گرم 4-2 بار در روز و به عنوان داروي كمكي در رفع اسپاسم عضلات اسكلتي 10-2 ميلي گرم 3 يا 4 بار در روز مصرف مي‌شود.
كودكان: در كودكان با سن بيش از 6 ماه، mg/kg2/5-1 يا mg/kg0/2-0/04 ، سه يا چهار بار در روز مصرف مي‌شود. سپس مقدار مصرف به تدريج بر حسب نياز و تحمل بيمار افزايش مي‌يابد.
تزريقي:
بزرگسالان: پيش از عمل جراحي به عنوان ضد اضطراب ، مقدار دارو براي هر بيمار بطور جداگانه‌ تعيين مي‌شود. ( به عنوان راهنما ، 10 ميلي‌گرم2-1 ساعت قبل از جراحي از راه وريدي يا عضلاني تزريق مي‌شود.)در درمان اختلالات اضطراب ، 10-2 ميلي‌گرم از راه وريدي يا عضلاني،‌(مقدار دارو صورت نياز در فواصل 4-3 ساعت تكرار مي‌شود.) به عنوان ضد تشنج 10-5 ميلي‌گرم ( در صورت نياز هر 15-10 دقيقه تكرار مي‌شود) به عنوان تسكين‌بخش – خواب‌آور ابتدا 10 ميلي‌گرم و سپس 10-5 ميلي‌گرم در فواصل 3 يا 4 ساعت در صورت نياز و در برگرداندن ريتم طبيعي قلب، 15-5 ميلي‌گرم 20-10 دقيقه قبل از عمل راه وريدي تزريق مي‌شود. به عنوان شل كننده عضلاني نيز ابتدا 10-5 ميلي‌گرم تزريق وريدي يا عضلاني مي‌شود كه در صورت نياز در فواصل 3 يا 4 ساعت تكرار مي شود.
كودكان: به عنوان ضد اضطراب،مقدار مصرف براي كودكان با سن بيش از 30 روز بطور جداگانه تعيين مي‌شود. به عنوان ضد تشنج، در كودكان با سن بيش‌از 30 روز و كمتر از 5 سال (حداكثر تا 5 ميلي‌گرم) از راه وريدي 5/0 –2/0 ميلي‌گرم بطور آهسته تزريق مي‌شود. در صورت نياز، اين مقدار هر 5-2 دقيقه تكرار مي‌شود.
در كودكان با سن بيش از 5 سال ، يك‌ميلي‌گرم به آهستگي تزريق وريدي مي‌شود كه در صورت نياز هر 5-2 دقيقه تكرار مي‌شود. (حداكثر تام 10 ميلي‌گرم).‌به عنوان شل‌كننده‌ عضلاني، در كودكان با سن بيش از يك ماه و كمتر از 5 سال، 2-1 ميلي‌گرم از راه وريدي به آهستگي تزريق مي‌شود. در صورت نياز هر 4-3 ساعت تكرار مي‌گردد. در كودكان با سن بيش از 5 سال، 10-5 ميلي‌گرم به آهستگي تزريق وريدي مي‌گردد و به در صورت نياز هر 4-3 ساعت تكرار مي‌شود.

ركتال:
بزرگسالان :به عنوا ن ضد تشنج kg/mg0/5-0/15تا حداكثر 20 ميلي گرم براي هر نوبت مصرف شود .
كودكان :به عنوان ضد تشنج kg/mg0/5 -0/2مصرف مي شود .

اشکال داروئي

Rectal Tube:5mg 10mg
Suryp:2mg/5ml
Suppository:10mg . 15mg
Tablet:2mg 5mg
Injection:10mg/2ml

برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد داروهای اورژانس اینجا کلیک کنید.
سلام
یه بار وقتی از شهر دور بودیم و به مرکز درمانی نزدیک نبودیم یه پرستار شیرازی برای کسی که میگرن داشت دیازپام تجویز کرد.
بعد از تزریق علتشو جویا شدم
گفت بهش دیازپام زدم که نصف شب میگرنش اوت نکنه و ما رو بدخواب نکنه این همه راه مجبور بشیم بریم تا شهر
خوب اینم یکی از موارد مصرف دیازپام میتونه باشه
نظرتون چیه؟
ما زنده به انیم که ارام نگیریم
موجیم که اسودگی ما عدم ماست
آدرس مرجع