تالارگفتمان پایگاه اینترنتی امدادگران ایران

با سلام و احترام و قبولی طاعات و عبادات
تو تاپیک قبلی موضوعی با عنوان مراحل يك عمليات نجات در يك تصادف از ابتدا تا انتها رو ایجاد کردیم
دوستان محبت کنین تصاویر زیر رو با دقت نگاه کنین و نقاط قوت و ضعف این عملیات رو مشخص کنین
خلاصه یه بحث منطقی راه بندازیم










خاطرات یک آتش نشان

یه گریز بزنیم به این حادثه و یه کم گیر بدم ...
قربونش امداد و نجات جاده ایمون اینقدر قویه که ...
یه حادثه ...
یه مصدوم ...
که بخاطرش حداقل 2 آتش نشان (لباس قرمزها)
2 پرسنل اورژانس (لباس سفیدها)
2 امدادگر هلال (لباس آبی)
و پرسنل نیروی انتظامی حاضر شدند
اگه از نیروی انتظامی صرف نظر کنیم جمعاً 6 نفر برای این حادثه که یه مصدوم داره حاضر شدن ...
با 3 تا ماشین ... + کارت سوخت ، هزینه بنزین + حقوق پرسنل + استهلاک خودروها + خطر جانی برای پرسنل و ...
و از همه مهمتر اتلاف وقت برای حضور این پرسنل به سر صحنه حادثه و به مخاطره افتادن جان مصدوم
یحتمل اول پلیس اومده تا صحنه حادثه را کنترل کنه
بعدش اورژانس یا هلال اومده و شاید هم اول هلال اومده دیده اوضاع مصدوم خیلی خرابه زنگ زده به اورژانس تو را به خدا یکی بیاد برای این مصدوم رگ بگیره و سرم وصل کنه (امدادگرای خوش انصاف این کار را می کنن و بقیه هم میگن نه زشته و مرگ مصدوم را به زشتی نمی دونم چی چی ترجیح می دن)
تازه حالا که اورژانس و هلال اومد می فهمن که مصدوم گیر کرده و نمی تونن درش بیارن و این میشه که زنگ می زنن به آتش نشانی که خدا خیرتون بده این مصدوم ما تقریباً یه ساعتی میشه الاف بین دنیا و آخرت گیر کرده یکی بیاد درش بیاره .
و این میشه که آتش نشانی میاد و اون مصدوم را در میاره و بعدش اورژانس که سرم به مصدوم زده با هلال که اومده سر صحنه دعوا یا تعارفی جهت اعزام مصدوم می کنن و مصدوم به خوبی و خوشی روانه بیمارستان میشه .
که البته در بیمارستان هم مصدوم که یحتمل خیلی خوب فیکس هم شده توسط پرسنل خدوم بیمارستان مثل یه تکه گوشت (همون جنازه) از این تخت به تخت دیگه منتقل میشه تا فرآیند قطع نخاع شدن مصدوم تکمیل بشه و در نتیجه در صورت عدم فوت مصدوم یک نفر به جمع ضایعه نخاعی های حوادث جاده ای اضافه بشه .
بعدش هم روابط عمومی هلال و اورژانس و آتش نشانی و پلیس راه و بیمارستان و ... اعلام خواهند کرد که یه مصدوم نجات دادن و ...

*** حضور این همه ارگان هلال - اورژانس - آتش نشانی سر یک حادثه علاوه بر اتلاف وقت و به مخاطره افتادن جان مصدوم و صرف هزینه گزاف برای هر یک کاری غیر عقلانی نیست ؟
آیا نمی شود به جای این همه هزینه و اتلاف وقت یک سازمان جهت سازماندهی امداد و نجات جاده ای تشکیل بشه که کلیه آموزشها و تجهیزات لازم به منظور امدادرسانی جاده ای را در بر داشته باشند؟ (که البته هلال احمر نباشد) ***
ایجاد سازمان امداد و نجات جاده ای کشور به صورت مستقل با تجهیزات امداد ؛ نجات همراه در یک خودرو و پشتیبانی زمینی و هوایی مناسب جهت حوادث گسترده
اونوقت اورژانس و آتش نشانی به حوادث درون شهری خودش به خوبی بپردازه و هلال احمر هم به جای تمرین و بازی با جان مردم در جاده های کشور آموزشهای عمومی و تخصصی خودشو گسترده تر انجام بده و به شعار هر خانواده یک امدادگر تحقق عملی ببخشه و به دوره های اصلی مثل آوار ، سیلاب و ... بپردازن تا مردم نه فقط چند امدادگر در هر دوره نیز این مطالب را فرا بگیرن و بودجه بیت المال هم اینجور انصراف نمیشه و مردم در حوادث خودشون می تونن با توجه به آموزشهایی که فرا گرفتن مثمر ثمر باشن.


از دوستان و مسئولین مطالعه کننده این تاپیک عاجزانه استدعا دارم یه مقدار روی این موضوعات مطرح شده فکر کنن و نظرشون را اعلام کنن .
ممنون

نكاتي كه توي عكس ها ديده مي شه:

- توي اين عكس موقعيت خودرو دقيقاً مشخص نيست كه سطح شيب داره يا نه،اما در هر صورت بايد خودرو تثبيت بشه،براي جلوگيري از حركت هاي اضافي...

- آيا اين درست هست كه مأمورين نجات براي يافتن راه دسترسي بروي خودويي برن كه تثبيت نشده،اين عمل هم براي خودشون و هم براي مصدوم خطرآفرين هست.

- توي قسمتي از عكس مي بينيم كه خود مصدوم با دستاني بدون دستكش و محافظ مشغول در آوردن تسمه هاي حاشيه ي شيشه هاي خودرو هست،و اين كار نبايد توسط مصدوم صورت بگيره و احتمال ايجاد زخم در دستان او وجود دارد.(عكس دوم)

- مصدوم بروي اسكوپ فيكس نشده و اثري از تسمه هاي محافظ نيست،البته امكان داره براي ارزيابي اونو باز كرده باشند،اما باز هم مطمئن نيستم .

- تجمع افراد بالاي سر مصدوم هم قابل توجه هست(5 نفر با هم)،باعث ايجاد اضطراب و تشويش در مصدوم مي شه.
.
.
.

اگه به عكس سوم نگاه كنيد متوجه وضعيت سر ،گردن و كمر مصدوم مي شويد كه اصلاً مورد حمايت و تثبيت قرار نگرفته،در صورتي كه ما هميشه در حوادث جاده اي مبنا را بر اين مي گيريم كه فرد دچار آسيب نخاعي شده و در اولين فرصت دستيابي به مصدوم بايد از آتل گردني استفاده كنيم(اين كار در همان خودرو پس از دستيابي به مصدوم صورت مي گيرد)،حال چه مصدوم در واقع دچار آسيب هاي گردني شده باشد و چه نشده باشد،بايد احتياط را به خرج داد...

دقیقاً با نظر شما موافقم
مصدوم در عکس سوم اصلا روی اسکوپ قرار نداره و اگر در این سانحه بنا بر آسیب به ستون فقرات و گردن مصدوم باشه که امکانش هم هست باید حتماً مصدوم را با هاف برد در ماشین فیکس می کردند و بعد روی بک برد می گذاشتند تا آسیبی به ستون فقرات مصدوم پیش نیاد .
اسکوپ فقط برای حمل آسان و راحت تره مصدومه نه برای حمل مصدوم ضایعه نخاعی.

یه نکته دیگه
به اسکپ نگاه کنین
مصدوم که رو اسکپ قرار داره سر مصدوم رو اسکپ رو محل قرار گیری پاهاست .
ینی مصدوم یا اسکپ وارونست
--------
منتظر نظرات دیگه هستیم

خوب منم یکمی دقت کردم دیدم
بله.............................................................................​.....

خوب برای کار در خودروهای سنگین که عملیات رهاسازی نیاز دارند(مصدومین) باید از وسیله ای به نام پلیت فرم
استفاده شود که این وسیله ارتفاع لازم جهت انجام عملیات را برای نجاتگران ایجاد میکند اما ما که نداریم>>>در تصویر هم کار خطرناک نیروها رو بر روی خاور میبینید
دو م اینکه محل قرار گیری خودورهای امداد و نجات هم جالبه!
سوم یه تذکر بدم چون همه لباس سفیدها که تو صحنه هستند بچه های اورژانس نیستند و یکی از مسوولین آتش نشانی هست که فرم سفید داره و این موضوع از سردوشهای او مشخص است.
آبتین جان بی خیال کل سیستم میره زیر سوال میان میبرنمون سیزده به در . . .

یه سئوال
او شلنگ آبی و قرمز که از توی اتاقک راننده بیرون اومده، چی هست؟

اون شيلنگ هاي آبي و قرمز كه تو سمت راست تصوير اول هست مربوط به ست هيدروليك هست

اما فكر كنم شما منظورتون شيلنگ هايي هست كه از پنجره ي جلويي خودرو اومده بيرون كه آبيه رو نمي دونم ولي يكي ديگه هم هست (سفيده) كه اگه به دستاي مأمور با لباس سفيد نگاه كنيد متوجه مي شيد كه مربوط به سرم هستش....