۱۳۸۹/۵/۲۸, ۰۹:۴۸ عصر
آلکالوز تنفسی:
آلکالوز تنفسی با تند تند نفس کشیدن مصدوم همراه است.
در این روند مقدار قابل قبول کربن دی اکسید ای که باید در خون وجود داشته باشد جهت تحریک تنفس همراه با دم و بازدم سریع و پشت سر هم مصدوم از بین می رود و فرد دچار آلکالوز تنفسی می شود،به صورتی که مرکز تنفس فرد از کار می افتد و کم کم تنفس او قطع می شود.
اقداماتی که می توان برای مصدوم انجام داد:
- از مصدوم می خواهیم دهان خود را بسته و از بینی نفس بکشد.این کار باعث می شود کم کم دوباره کربن دی اکسید در خون ذخیره شود.
- برای مصدوم بی هوش ابتدا راه هوایی را باز می گذاریم و فرد را به هوای آزاد منتقل می کنیم،سپس یک پاکت کاغذی و یا یک ظرف گنبدی شکل را پیدا کرده به صورت مصدوم نزدیک می کنیم به طری که بین پاکت(ظرف) و صورت مصدوم فاصله ی کمی باشد و پاکت را جلوی تنفس مصدوم می گیریم.(برای این کار می توان از کف دو دست هم کمک گرفت)
با این عمل هوای بازدم مصدوم به مجاری تنفسی او بازگشته و کمبود کربن دی اکسید سیستم تنفسی جبران می شود.
کم کم وضعیت تنفسی مصدوم به حالت اولیه باز می گردد.
آلکالوز تنفسی با تند تند نفس کشیدن مصدوم همراه است.
در این روند مقدار قابل قبول کربن دی اکسید ای که باید در خون وجود داشته باشد جهت تحریک تنفس همراه با دم و بازدم سریع و پشت سر هم مصدوم از بین می رود و فرد دچار آلکالوز تنفسی می شود،به صورتی که مرکز تنفس فرد از کار می افتد و کم کم تنفس او قطع می شود.
اقداماتی که می توان برای مصدوم انجام داد:
- از مصدوم می خواهیم دهان خود را بسته و از بینی نفس بکشد.این کار باعث می شود کم کم دوباره کربن دی اکسید در خون ذخیره شود.
- برای مصدوم بی هوش ابتدا راه هوایی را باز می گذاریم و فرد را به هوای آزاد منتقل می کنیم،سپس یک پاکت کاغذی و یا یک ظرف گنبدی شکل را پیدا کرده به صورت مصدوم نزدیک می کنیم به طری که بین پاکت(ظرف) و صورت مصدوم فاصله ی کمی باشد و پاکت را جلوی تنفس مصدوم می گیریم.(برای این کار می توان از کف دو دست هم کمک گرفت)
با این عمل هوای بازدم مصدوم به مجاری تنفسی او بازگشته و کمبود کربن دی اکسید سیستم تنفسی جبران می شود.
کم کم وضعیت تنفسی مصدوم به حالت اولیه باز می گردد.