تالارگفتمان پایگاه اینترنتی امدادگران ایران

نسخه کامل: نکاتی در مورد امدادونجات در حوادث جاده ای
شما در حال مشاهده نسخه تکمیل نشده می باشید. مشاهده نسخه کامل با قالب بندی مناسب.
شدت‌ حوادث‌ رانندگي‌ از سقوط‌ دوچرخه‌ تا تصادف‌ شديد با اتومبيل‌، متفاوت‌ است‌. محل‌ حادثه‌ اغلب‌ به‌ دليل‌ ترافيك‌ در حال‌ حركت‌، پر از خطرهاي‌ جدي‌ است‌. بي‌خطر كردن‌ محل‌ حادثه‌ قبل‌ از حاضر شدن‌ بر سر مصدومان‌، بسيار حياتي‌ است‌. اين‌ اقدام‌ به‌ شما امكان‌ مي‌دهد كه‌ از خود، مصدوم‌ و ساير افراد عبوركننده‌ از جاده‌، حفاظت‌ كنيد. به‌ محض‌ بي‌خطر شدن‌ محل‌، به‌ سرعت‌ وضعيت‌ مصدومان‌ را ارزيابي‌ كرده‌، درمان‌ را اولويت‌بندي‌ كنيد. به‌ مصدوماني‌ كه‌ به‌ كمك‌هاي‌ اورژانس‌ نياز دارند، قبل‌ از ديگران‌ رسيدگي‌ كنيد.

بي‌خطر كردن‌ محل‌
- ابتدا از امنيت‌ خود مطمئن‌ شويد و از انجام‌ كاري‌ كه‌ ممكن‌ است‌ شما را به‌ مخاطره‌ بيندازد، پرهيز كنيد.
- اتومبيل‌ خود را در محلي‌ امن‌ و كاملاً با فاصله‌ نسبت‌ به‌ محل‌ حادثه‌ پارك‌ كنيد و چراغ‌هاي‌ خطر آن‌ را به‌ حالت‌ چشمك‌زن‌ قرار دهيد.
- هرگز در عرض‌ يك‌ جاده‌ عريض‌ ندويد.
- در شب‌، لباسي‌ بپوشيد يا چيزي‌ حمل‌ كنيد كه‌ روشن‌ يا منعكس‌كننده‌ نور باشد و از چراغ‌قوه‌ استفاده‌ كنيد. پس‌ از انجام‌ موارد فوق‌، احتياط‌هاي‌ كلي‌ زير را رعايت‌ كنيد:
- چند ناظر را براي‌ هشدار دادن‌ به‌ ساير رانندگان‌ و كاستن‌ از سرعت‌ آنها روانه‌ كنيد.
- حداقل‌ به‌ فاصله‌ 45 متر از محل‌ حادثه‌ در هر دو طرف‌ آن‌، مثلث‌ يا چراغ‌ هشداردهنده‌ قرار دهيد.
موتور تمام‌ وسايل‌ نقليه‌ آسيب‌ديده‌ را خاموش‌ كرده‌، در صورت‌ امكان‌، مخزن‌ سوخت‌ را در ماشين‌هاي‌ ديزلي‌ و موتور سيكلت‌ها خاموش‌ كنيد.
- وسيله‌ نقليه‌ را بي‌حركت‌ كنيد. اگر وسيله‌ نقليه‌ روي‌ چهارچرخ‌ است‌، ترمز دستي‌ را كشيده‌، اتومبيل‌ را در دنده‌ قرار دهيد و يا چند قطعه‌ سنگ‌ بزرگ‌ را درست‌ در جلوي‌ چرخ‌ها بگذاريد. اگر وسيله‌ نقليه‌ چپ‌ كرده‌ است‌، سعي‌ نكنيد آن‌ را برگردانيد اما از واژگون‌ شدن‌ آن‌ پيشگيري‌ كنيد.
- مراقب‌ خطرهاي‌ فيزيكي‌ باشيد. اطمينان‌ حاصل‌ كنيد كسي‌ سيگار نمي‌كشد. گروه‌ خدمات‌ اورژانس‌ را از وجود خطوط‌ نيروي‌ آسيب‌ديده‌، سوخت‌ پخش‌ شده‌ و هرگونه‌ وسيله‌ نقليه‌اي‌ كه‌ نشانه‌ «خطر شيميايي‌» دارد، آگاه‌ سازيد.

نشانه‌هاي‌ خطر شيميايي‌ پلاك‌ خطر شيميايي‌ (شكل‌ زير) نشان‌ مي‌دهد كه‌ وسيله‌ نقليه‌ در حال‌ حمل‌ يك‌ ماده‌ خطرناك‌ است‌. ماهيت‌ اين‌ خطر بالقوه‌ با يك‌ نشانه‌ (شكل‌هاي‌ سمت‌ راست‌) مشخص‌ مي‌شود. خدمات‌ اورژانس‌ قادر به‌ تفسير اين‌ اطلاعات‌ خواهد بود.
مواد خطرناك‌
در هر حادثه‌ (رانندگي‌) ممكن‌ است‌ عوارضي‌ مثل‌ ريزش‌ مواد خطرناك‌ يا فرار گازهاي‌ سمي‌ رخ‌ دهد. ناظران‌ را از صحنه‌ حادثه‌ دور كرده‌، موافق‌ جريان‌ باد بايستيد. به‌ علامت‌هاي‌ «خطر شيميايي‌» روي‌ وسايل‌ نقليه‌ توجه‌ كرده‌، گروه‌ خدمات‌ اورژانس‌ را در جريان‌ قرار دهيد. اگر در مورد امنيت‌ خود يا مفهوم‌ يك‌ نشانه‌ مشكوك‌ هستيد، از محل‌ فاصله‌ بگيريد. در صورتي‌ كه‌ ريزش‌ مواد وجود دارد و يا روي‌ نوار بالا و چپ‌ علامت‌ «خطر شيميايي‌» حرف‌ « E » به‌ چشم‌ مي‌خورد (حرف‌ « E » به‌ معناي‌ خطر امنيت‌ عمومي‌ است‌)، به‌ دقت‌ مراقب‌ اوضاع‌ باشيد.

بررسي‌ وضعيت‌ مصدومان‌
به‌ سرعت‌ تمام‌ مصدومان‌ را ارزيابي‌ كنيد. اگر بيش‌ از يك‌ مصدوم‌ وجود دارد، ابتدا به‌ آنهايي‌ كه‌ ممكن‌ است‌ آسيب‌هاي‌ تهديدكننده‌ حيات‌ (مثل‌ سوختگي‌ يا زخم‌ شديد) داشته‌ باشند، رسيدگي‌ كنيد. در صورت‌ امكان‌، مصدومان‌ را در همان‌ وضعيتي‌ كه‌ با آنها مواجه‌ شديد، درمان‌ كنيد؛ تنها در صورتي‌ كه‌ مصدومي‌ در خطر باشد يا به‌ منظور ارايه‌ درمان‌ نجات‌بخش‌، مي‌توانيد وي‌ را جابه‌جا كنيد. محل‌ را به‌طور كامل‌ جستجو كنيد تا از مصدوماني‌ كه‌ به‌ مناطق‌ دورتر پرتاب‌ شده‌اند يا از آنهايي‌ كه‌ به‌ خاطر منگي‌، بي‌هدف‌ حركت‌ كرده‌ و از محل‌ دور شده‌اند، غفلت‌ نكرده‌ باشيد. اگر مصدومي‌ در داخل‌ يا زير يك‌ وسيله‌ نقليه‌ گير افتاده‌ است‌، به‌ كمك‌ خدمات‌ آتش‌نشاني‌ و نجات‌ احتياج‌ خواهيد داشت‌. بنابراين‌ در اسرع‌ وقت‌ با اين‌ مراكز تماس‌ بگيريد.

نحوه‌ برخورد با مصدومان‌ داخل‌ وسيله‌ نقليه‌:
در زماني‌ كه‌ شما مصدوم‌ را از نظر وجود آسيب‌هاي‌ بالقوه‌ تهديدكننده‌ حيات‌ ارزيابي‌ مي‌كنيد، ناظران‌ مي‌توانند با نگه‌ داشتن‌ سر مصدوم‌، به‌ شما كمك‌ كنند.
در برخورد با يك‌ مصدوم‌، ابتدا يك‌ ارزيابي‌ اوليه‌ انجام‌ دهيد و در صورت‌ امكان‌، به‌ آسيب‌هاي‌ تهديدكننده‌ حيات‌ رسيدگي‌ كنيد. در مورد هر مصدومي‌ كه‌ در حوادث‌ رانندگي‌ آسيب‌ ديده‌ است‌، هميشه‌ فرض‌ كنيد كه‌ آسيب‌ گردن‌ (نخاع‌) وجود دارد و سر مصدوم‌ را تا رسيدن‌ نيروهاي‌ كمكي‌، با دست‌ نگه‌ داريد. در مدتي‌ كه‌ منتظر رسيدن‌ كمك‌هاي‌ تخصصي‌ هستيد، علايم‌ حياتي‌ مصدوم‌ (سطح‌ پاسخ‌دهي‌، نبض‌ و تنفس‌) را كنترل‌ و ثبت‌ كنيد .

نحوه‌ برخورد با مصدومان‌ روي‌ جاده‌:

پس‌ از اطمينان‌ از بي‌خطر بودن‌ اوضاع‌، مصدوم‌ را از نظر وجود آسيب‌هاي‌ تهديدكننده‌ حيات‌ بررسي‌ كنيد. مصدوم‌ را فقط‌ در صورتي‌ مي‌توانيد جابه‌جا كنيد كه‌ كاملاً ضرورت‌ داشته‌ باشد.

هشدار!
مصدوم‌ را حركت‌ ندهيد مگر وقتي‌ كه‌ قطعاً ضرورت‌ داشته‌ باشد.
اگر لازم‌ باشد مصدوم‌ را حركت‌ دهيد، روش‌ مورد استفاده‌ براي‌ جابه‌جا كردن‌ مصدوم‌ بسته‌ به‌ وضعيت‌ وي‌ و نيز وجود يا عدم‌ وجود نيروهاي‌ كمكي‌، فرق‌ مي‌كند (مبحث‌ « جابه‌جا كردن‌ بيماران‌ » را ببينيد).

از يك‌ ناظر بخواهيد كه‌ موقعيت‌ وسيله‌ نقليه‌ و مصدوم‌ را نشانه‌گذاري‌ كند؛ اين‌ اطلاعات‌ براي‌ پليس‌ مفيد است‌.

منبع : مدیریت آمار و اطلاع رسانی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز
خیلی خوبه
سلام
نكاتي جالب در مورد روانشناسي صحنه حادثه خدمتتون عرض مي كنم .
حتماً براي شما پيش آمده است كه به سر صحنه ي حادثه اي برويد و
مردم از انجام كار شما ممانعت كنند و يا اطافيان مصدوم به قدري ناآرام باشند كه كار كردن براي شما دشوار شود و يا اينكه تنها در وسط جاده با مصدومي برخورد كرده باشيد و بدنبال كمك بگرديد .در اينجا مي خواهم چند نكته جالب رفتاري در هنگام رسيدن به اين مكان ها عرض كنم .
اولين نكته براي مديريت صحنه حفظ خونسردي كامل امدادگر و اعتماد به نفس بالاي اوست . اگر اين مهم نباشد انجام هر كار ي در صحنه با اختلال روبرو خواهد شد. راه رفتن و سخن گفتن ما در هنگام عمليات نشان دهنده شخصيت و ماهيت دروني ماست . اگر شخصي ذاتاً خونسرد و آرام باشد مي تواند در صحنه نيز با خونسردي عمل كند و اگر شخصي در منزل و در برخوردهاي اجتماعي نتواند خونسردي خود را حفظ كند ، خشم خود را كنترل كند ، زود عصبي شود قطعاً در صحنه حادثه مشكل ساز خواهد شد و باعث ايجاد استرس براي خودف مصدوم و ساير امدادگران مي شود .
پس در عملياتهايي كه توان روحي بالايي نياز است از دعوت كردن امدادگران با روحيه ناآرام ،‌متشنج و عصبي جداً بايد خودداري كرد .
حال كه خود و امدادگران اطراف ما از لحاظ روحي و رفتاري در شرايط مساعدي مي باشند ممكن است اطرافيان مصدوم ، تماشاچيان در هنگام عمليات با شما پرخاش كنند ، دادبزنند،‌گريه كنند و در صحنه ايجاد تشننج كنند . (مثلاً بگويند كسي به او دست نزند ،‌ شما كاري بلد نيستسد ، چرا سريعتر كار نمي كنيد و ...) . امدادگر بايد در همه شرايط با حفظ خونسردي خود و اطرافيان همه را دعوت به آرامش و سكوت كند . با گفتن كلماتي به آرامي نه با صداي بلند مثلاً بگويد (لطفاً سكوت ، لطفاً اطراف مصدوم را خلوت كنيد ، اجازه دهيد اكسي‍ژن به مصدوم برسد ،‌ ما كارمان را بلديم ،‌اگه شما مي توانيد بفرماييد شما انجام دهيد و ...)
گفتن اين كلمات باعث آرامش فرد و تشويق مردم به آرام كردن فرد مزاحم خواهد شد .

در صورتيكه شخصي بسيار هيجان دارد و مي خواهد كاري براي مصدوم انجام دهد و يا مي خواهد شما را كنار بزند تا خودش اقدامي براي وي انجام دهد و در واقع عامل مزاحمي براي شما بشمار مي آيد ،‌مطمئن شويد كه فرد مناسب و مستعد براي نظم بخشيدن و آرام كردن جو صحنه حادثه است .
اينگونه افراد بدليل روحيه بالاي كمك رساني مي خواهند بگونه اي به مصدوم كمك كنند و چه بهتر آنكه شما آن نيرو وانرژي را به صورت درست در خدمت بگيريد . (مثلاً به از وي بخواهيد تا مردم را به اندازه اي كه براي كار شما مزاحمت ايجاد نميكنند از صحنه دور كند ،‌ مردم را پشت نوار خطر نگه دارد و از ورود افراد غير امدادي به صحنه حادثه جلوگيري كند و ...)
مطمئن باشيد كه آن فرد حداكثر توان و انرژي خود را براي انجام ماموريت محوله به كار خواهد گرفت و كار را به نحو احسن انجام خواهد داد .


اگر تنها در صحنه حادثه اي قرار گرفتيد در وسط جاده ،‌جايي كه معولاً كسي جرات توقف و كمك به ديگران را ندارد -بدليل خطر سرقت-و تنها كمك شما ماشين هاي عبوري بود ،‌مي توانيد به جاي كمك گرفتن از ماشين هاي سواري كه خانواده بر آن سوار هستند ،‌از رانندگان ماشين هاي سنگين كمك بگيريد .
خودروهاي شخصي (مخصوصاً با خانواده) بدليل ترس از سرقت خودرو ، خطر سرقت اموال و ... از توقف خودداري مي كنند ،‌اما رانندگان خودروهاي سنگين بدليل تجربه اي كه در رانندگي دارند و اينكه معمولاً قشر زحمتكش رانندگان خودروهاي سنگين از وحدت و نوع دوستي بلايي برخوردارند مي توانيد روي كمك آنها بيشتر حساب كنيد . (به قول خودشون مرام مي زارن و ميان كمك )
انشالله هيچ گاه در چنين مواقعي قرار نگيريد ، اما اگر خدايي نكرده به چنين مواردي برخورديد مي توانيد از روش هاي بالا استفاده كنيد .
با توجه به اینکه امدادگران جمعیت هلال احمر فقط مجار به انجام اقدامات جزعی کمکهای اولیه هستند لذا بر اساس قانون در صورت حضور آمبولانس اورژانس امدادگران جمعیت هلال احمر موظف هستند تا پس از نجات و رها سازی مصدوم را به تکنسینهای اورژانس تحویل دهند و همچنین در هنگام انتقال مصدوم ، در صورت وجود پایگاه امداداورژانس مصدوم به اولین پایگاه امداداورژانس تحویل داده شود تا اقدامات لازم برای وی انجام پذیرد .
لینک مرجع